Ιφιγένεια Σιαφάκα: “Το τραγούδι του λύγκα”, ένα νέο μυθιστόρημα

”Ασφαλώς, ασφαλώς, πρωτίστως θα εκτιμηθεί τέτοια ποιότητα από τον άγιο. Να είστε σίγουρη”, είπε γραπώνοντας ένα ένα τα κεριά. “Είχα μια περίπτωση πολύ καλής πελάτισσας”, συνέχισε καθώς τα τοποθετούσε στο τραπέζι, “εξαιρετικής αλλά πονεμένης, θα έλεγα, κυρίας, η οποία χρόνια ολόκληρα προσέφερε, καλή ώρα όπως κι εσείς, σε κάποιο άγιο – που για λόγους επαγγελματικής δεοντολογίας δε θα σας αποκαλύψω το όνομά του- , προσέφερε λοιπόν μεγάλες ποσότητες κεριών της ιδίας με αυτών ποιότητας, τόσο κατά την ονομαστική του εορτή όσο και….” κόμπιασε συνωμοτικά για λίγο, έσφιξε ντροπαλά τα χείλη και χαμηλώνοντας τον τόνο της φωνής του “όσο και…. και κάθε που… ξέρετε, ο σύζυγ…” σταμάτησε για λίγο “μεταξύ μας, βέβαια, δράττομαι του καθώς πρέπει παρουσιαστικού σας και σας εμπιστεύομαι…και γι’ αυτό, παρακαλώ, να μη με παρεξηγήσετε. Αλλά τα κεριά που σας προτείνω έχουν ιδιότητες τρομακτικές…”. “Δεν σας καταλαβαίνω. Εγώ έχω κάνει τάμα, τι σχέση έχουν όλ’ αυτά;” είπε χαριτωμένα, τραβώντας σε μάκρος τη συζήτηση κι αγγίζοντας με σκεπτικισμό τα κεριά που είχαν παραταχθεί στρατιωτικά μπροστά της. (Απόσπασμα έκδοσης)

 
Η Τριανταφυλλιά Αηδονοπάτη του Γεωργίου και της Ευλαμπίας, το γένος Παπαμπίτζη, είναι μια επιτυχημένη αρχιτέκτων που βιώνει τραυματικά τη σχέση με την οικογένειά της – ειδικά με τον επαρχιώτη αυταρχικό πατέρα της-, το γυναικείο φύλο και το όνομά της. Σε μία απόπειρα αποθεραπείας, θα υποκύψει στη γοητεία ενός ψυχιάτρου- ποιητή της κοσμικής Αθήνας και θα γίνει ερωμένη του. Το τέλος της δεκαετούς σχέσης τους θα είναι τραγελαφικό και, καταρρακωμένη από την εμπειρία, θα συναντήσει τον Ιάσονα, έναν ιδιόρρυθμο και επαναστατημένο σαραντάρη ηθοποιό.
Η σχέση του Ιάσονα με τον πατέρα του Άλεξ, έναν εκκεντρικό αποσυρμένο επιχειρηματία, κρέμεται από μια κλωστή την οποία υποβαστάζει η μυστηριώδης μορφή της ωραίας Αλταμίρας. Όλοι θα αναμετρηθούν σκληρά με το απελπισμένο αίτημά τους για αγάπη, η οποία, χλευάζοντας τους απερίφραστα, θα τους προτείνει Το Τραγούδι του Λύγκα.
Το Τραγούδι του Λύγκα πραγματεύεται τη σύγκρουση ανάμεσα στα δύο φύλα, προσπαθώντας να ανιχνεύσει και να σχολιάσει τις αιτίες της. Βαθιά ερωτικά, τα πρόσωπα του μυθιστορήματος θα δώσουν τα πρωτεία στην ανάδυση του αρχέγονου ανθρώπινου τρόμου που ελλοχεύει σ’ αυτή την τυχαία συνάντηση. Η αλήθεια (ο μύθος) τους αποκαλύπτεται, για να αναμετρηθεί με την πραγματικότητα και να συνομιλήσει με την ελληνορωμαϊκή μυθολογία ως φορέα συμβόλων του τρόπου με τον οποίο η ψυχή αντιλαμβάνεται τον κόσμο. Για το λόγο αυτό οι σχέσεις τους φαίνονται παράλογες και δεν υπάρχουν ιππότες και πριγκίπισσες ούτε νικητές ή ηττημένοι, μόνον μαριονέτες αντι-ήρωες, που κάποτε αγγίζουν το γκροτέσκο.
 
ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΣΙΑΦΑΚΑ
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967. Αποφοίτησε από το τμήμα Κλασικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και έκτοτε έχει εργαστεί ως εκπαιδευτικός, κειμενογράφος, μεταφράστρια και επιμελήτρια εκδόσεων. Από τις εκδόσεις Γρηγόρη, κυκλοφορούν βιβλία της απευθυνόμενα σε εκπαιδευτικούς, μαθητές και φοιτητές. Έχει παρακολουθήσει μαθήματα υποκριτικής και έχει ασχοληθεί με το θέατρο και τη γραφιστική. Αποσπάσματα από Το Τραγούδι του Λύγκα, καθώς και δείγματα δημιουργικής γραφής, έχουν δημοσιευτεί στο λογοτεχνικό περιοδικό Πανδώρα. Ζει στις Βρυξέλλες.
 
Περισσότερα για την έκδοση: Ιφιγένεια Σιαφάκα, isiafaka@skynet.be
 

Πρόσκληση Συλλόγου Ηπειρωτών Νομού Λευκάδας

http://platform.twitter.com/widgets/hub.1326407570.html

Ο Σύλλογος Ηπειρωτών Νομού Λευκάδας, προσκαλεί τα μέλη και τους φίλους του Λευκαδίτες, στον ετήσιο χορό που θα γίνει το Σάββατο 28 Ιανουαρίου 2012, στο Κτήμα Γαζή στην Κατούνα Λευκάδας, με λαϊκοδημοτική ορχήστρα.
Η παρουσία σας θα μας τιμήσει ιδιαίτερα.
Προσκλήσεις μπορείτε να προμηθευθείτε από τα μέλη του Δ.Σ του συλλόγου.

Τιμή εισόδου μετά φαγητού: 17€
Ώρα προσέλευσης: 21:00
Τηλ. Κρατήσεων: 6947 964495

Το Προεδρικό Διάταγμα «Κατηγορίες και Περιεχόμενο χρήσεων γής» και η θέση του Συλλόγου Γεωπόνων Πρέβεζας

Όπως έχουμε αναφέρει και σε παλιότερη ανάρτησή μας το σχέδιο Π.Δ. του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής με τίτλο «Κατηγορίες και Περιεχόμενο χρήσεων γής» βρίσκεται σε δημόσια διαβούλευση για περισσότερο από ένα μήνα, με την σχετική προθεσμία να έχει ήδη παραταθεί δύο φορές (λήγει στις 31 Ιανουαρίου). Στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης βρίσκεται το άρθρο 14, με τους περιορισμούς και τις προϋποθέσεις που θέτει στην εκτός σχεδίου δόμηση.
Η εκτός σχεδίου δόμηση και η προστασία της γεωργικής γης είναι ένα αντιφατικό ζήτημα το οποίο αναμενόμενα έχει προκαλέσει πολλά και έντονα σχόλια. Πριν εκφράσει κάποιος άποψη καλό θα είναι να αναλογιστεί την παγκόσμια κατάσταση στη γεωργική γη και στην παραγωγή τροφίμων με ορίζοντα τουλάχιστον μιας γενιάς.
Έχουμε λοιπόν αύξηση παγκοσμίου πληθυσμού (θα ξεπεράσει τα 9 δισεκατομμύρια το 2050), αλλαγή διατροφικών προτιμήσεων στον αναπτυσσόμενο κόσμο, μείωση παραγωγής τροφίμων λόγω των ακραίων καιρικών φαινομένων (ολοένα και συχνότερα) και ταυτόχρονα ραγδαία μείωση της καλλιεργούμενης γης λόγω της υποβάθμισης (διάβρωση, αλάτωση κ.α.) αλλά και της αστικής ανάπτυξης.
Αποτέλεσμα αυτών είναι η αύξηση της τιμής των τροφίμων (ιδιαίτερα των βασικών όπως τα δημητριακά), η πρόκληση σημαντικών κοινωνικών αναταραχών σε φτωχές χώρες και η λήψη μέτρων από άλλες (απαγόρευση ή επιβολή μεγάλων δασμών στις εξαγωγές) και μια έντονη ανησυχία για την επάρκεια τροφίμων παγκοσμίως.
Από την άλλη μεριά, το έντονο γεωγραφικό ανάγλυφο της χώρας μας είναι γνωστό. Από τα 132.000.000 στρ. συνολικής έκτασης, η γεωργική γη εκτείνεται περίπου σε 37.000.000 στρ. εκ των οποίων η αρόσιμη έκταση είναι αρκετά μικρότερη. Αν αναλογιστούμε ότι η πλειοψηφία των Ελλήνων επιθυμεί να έχει κατοικία (πρώτη ή δεύτερη) με ένα ωραίο κήπο και μερικά οπωροφόρα κάπου μακριά εκτός πόλης, δε θα ήταν καθόλου απίθανο να χανόταν καμιά δεκαριά εκατομμύρια στρέμματα γεωργικής γης στο βωμό της οικιστικής ανάπτυξης.
Δυστυχώς στη χώρα μας δεν έχουμε αυτή την πολυτέλεια.
Είναι πλέον δεδομένο ότι θα κληροδοτήσουμε στην επόμενη γενιά μεγάλα χρέη και ένα αβέβαιο μέλλον. Ας της αφήσουμε τουλάχιστον τη δυνατότητα να καλλιεργεί τη γη για να μπορεί να τραφεί.
Ας χρησιμοποιήσουμε τη λαϊκή σοφία των προηγούμενων γενιών που οικοδομούσαν σε άγονα, πετρώδη μέρη (αλλά με καλό μικροκλίμα και χωρίς κίνδυνο πλημμύρας) και διαφύλασσαν ως κόρη οφθαλμού (ακόμα και με εκβραχισμούς και αναβαθμίδες) το καλλιεργήσιμο έδαφος.
Υποστηρίζουμε λοιπόν με θέρμη τους περιορισμούς που θέτει το άρθρο 14.
Παρατηρήσεις:

  • Παρ. Α σημείο 9: Κατοικία μόνο για τον κατά κύριο επάγγελμα αγρότη βάση των μητρώων του ΟΠΕΚΕΠΕ και την ασφάλιση στον ΟΓΑ.
  • Να κλείσει το παράθυρο που δημιουργεί η παράγραφος Β και η κερκόπορτα της παραγράφου Γ.
  • Να υπάρξουν κάποιες ευνοϊκές μεταβατικές ρυθμίσεις για τους ιδιοκτήτες που ήδη έχουν επενδύσει τις οικονομίες τους σε αγροτεμάχια.

Εν κατακλείδι θα παραφράσουμε μια ινδιάνικη ρήση: Μόνο όταν θα έχουμε οικοδομήσει το τελευταίο στρέμμα γης, θα καταλάβουμε ότι η άσφαλτος και το τσιμέντο δεν παράγουν καρπούς.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΕΩΠΟΝΩΝ ΠΡΕΒΕΖΑΣ
 

«Κερκόπορτα» Παπακωνσταντίνου για την κατασκευή του φράγματος

Του Χαράλαμπου Γαλιάνδρα-Αρτινού

Με νομικό ελιγμό, πραξικοπηματικό θα το χαρακτήριζα, ο υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κ. Γ. Παπακωνσταντίνου επιχειρεί να παρακάμψει τη σθεναρή αντίσταση των Ηπειρωτών στη μεθοδευμένη επιστροφή του θέματος κατασκευής και τρίτου υδροηλεκτρικού έργου στον Άραχθο με τη δημιουργία φράγματος στον Άγιο Νικόλαο Άρτας. Ένα θέμα πολύ σοβαρό και καταστροφικό για ανθρώπους, περιβάλλον, οικονομίας και πολιτισμού του ορεινού όγκου των Τζουμέρκων, της πεδιάδας της Άρτας και του Αμβρακικού Κόλπου. Ένα έργο για το οποίο έχει αποφανθεί αρνητικά και απαγορευτικά το Συμβούλιο της Επικρατείας.

Θέμα το οποίο ανέκυψε και πάλι αιφνιδιαστικά από τον κ. υπουργό, με τη σύμφωνη γνώμη του υπουργικού συμβουλίου, παρά τις αντίθετες, εκφρασμένες και δεδηλωμένες αντιρρήσεις σύσσωμου του πληθυσμού της Ηπείρου και των απανταχού απόδημων Ηπειρωτών να βάλουν οριστικό «φράγμα» στην κατασκευή του φράγματος.Ένα θέμα το οποίο με την αιφνίδια και περίεργη ανακαίνισή του ξεσήκωσε για άλλη μια φορά τους φορείς και τους κατοίκους της περιοχής και τους έφερε ενωμένους στα μετερίζια για να μην περάσουν τα χθόνια σχέδια παράδοσης στα μεγαλοσυμφέροντα του εθνικού μας πλούτου, του ανεκτίμητου ηπειρώτικου θησαυρού που ακούει στο όνομα «λευκός χρυσός», δηλαδή νεράκι και να εμποδίσουν την καταστροφή του πανέμορφου περιβάλλοντος. Θέμα μείζονος σημασίας για τον πλούτο, τις οικονομικές, επιχειρηματικές και ανθρωποκεντρικές δραστηριότητες, αλλά και το υδάτινο δυναμικό και την προστασία του περιβάλλοντος για τα οποία πολλά έχουν επενδυθεί τα τελευταία χρόνια στα πλαίσια της καλώς νοούμενης ανάπτυξης της περιοχής με σεβασμό στον άνθρωπο και τη φύση. Εθνικά, κοινοτικά και ιδιωτικά κεφάλαια τα οποία θ΄απαξιωθούν αν πραγματοποιηθεί το κακόβουλο σχέδιο κατασκευής του φράγματος που θα αλλοιώσει σε μεγάλο βαθμό την περιοχή. Το φράγμα θα λειτουργήσει και ως αποτρεπτικός παράγοντας για επενδύσεις και σε άλλα έργα ήπιας μορφής, όπως είναι ο τουρισμός, οι μικρές ξενοδοχειακές μονάδες, οι χώροι άθλησης, αναψυχής και ψυχαγωγίας, τα δάση, τα ποτάμια και τα βουνά, οι αναρριχήσεις, ο αεροπτερισμός, το καγιάκ, η ιππασία, η παρατήρηση πουλιών, το ψάρεμα, το κυνήγι, η καλλιέργεια και η συλλογή αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών, οι υδατοκαλλιέργειες, η γεωργία, η κτηνοτροφία και άλλες ντόπιες δραστηριότητες που όχι μόνο θα τονώσουν έτι περισσότερο την οικονομία της περιοχής και των κατοίκων, που τόσο ανάγκη έχουν, αλλά και που θα λειτουργήσουν ως κινητήριος δύναμη για την επιστροφή πολλών αποδήμων στα πάτρια εδάφη που πλήττονται από ερήμωση, το φράγμα το οποίο θα τους δώσει το τελειωτικό χτύπημα. Όλα αυτά θα χαθούν για να δοθεί χαρισματικά, και χωρίς κανένα όφελος, ο φυσικός πλούτος και η ομορφιά των Τζουμέρκων βορά στα κατασκευαστικά συμφέροντα, τα μόνα που θα επωφεληθούν από την κατασκευή του φράγματος. Η εμμονή του κ. Παπακωνσταντίνου να επαναφέρει το θέμα είναι αδικαιολόγητη, όπως και της προηγουμένης υπουργού κ. Μπιρμπίλη, η οποία αναγκάστηκε σε άτακτη υποχώρηση, δημιουργεί πολλά ερωτηματικά. Αυτό πηγάζει εκ του γεγονότος της ασέβειας που δείχνει προς το άρθρο 24 του Συντάγματος, το οποίο θέτει σαφέστατα τις συνιστώσες προστασίας του περιβάλλοντος, της απορριπτικής απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας, την ευρωπαϊκή νομοθεσία, τις διεθνείς συνθήκες, την υπάρχουσα ελληνική νομοθεσία και βεβαίως τη δεδηλωμένη αντίθεση φορέων και κατοίκων της περιοχής. Βούληση, εκφρασμένη άποψη και θέση η οποία επιβεβαιώθηκε κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2012 με πρωτοβουλία της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδας (ΠΣΕ) και της Ομοσπονδίας Αδελφοτήτων Τζουμερκιωτών. Συνέντευξη που παραχωρήθηκε προκειμένου να ενημερωθούν οι εκπρόσωποι έντυπου και ηλεκτρονικού Τύπου και στη συνέχεια να ενημερώσουν το κοινό τους για τις θέσεις των Ηπειρωτών επί του θέματος και την πραξικοπηματική και προμελετημένη ενέργεια του κ. Παπακωνσταντίνου να επαναφέρει ένα θέμα το οποίο έπρεπε να είχε κλείσει οριστικά, μετά και την αποτυχημένη απόπειρα της κ. Μπιρμπίλη, αλλά και της προστατευτικής συνταγματικής, ευρωπαϊκής, διεθνούς και ελληνικής νομοθεσίας. Και χαρακτηρίζουμε προμελετημένο το έγκλημα αναλογιζόμενοι πως στην οριοθέτηση του Εθνικού Πάρκου Πίνδου, στο οποίο υπάγονται και τα Τζουμέρκα, είχε εξαιρεθεί όλη η χαράδρα και η κοιλάδα του Αράχθου. Άρα;  Την ενημέρωση στη συνέντευξη Τύπου παρακολούθησαν, έλαβαν μέρος και πήραν σαφείς θέσεις οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ Άρτας και Ιωαννίνων Π. Στασινός, Δ. Τσιρώνης, Μ. Παντούλας και Αθ. Οικονόμου, η υπεύθυνη περιβάλλοντος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Ευαγγελία Αμανατίδου-Πασχαλίδου, το μέλος του πολιτικού γραφείου του Συνασπισμού κ. Β. Πριμηκύρης, εκ μέρους του ΛΑΟΣ ο κ. Γ. Αναγνωστάκης, εκπρόσωποι αδελφοτήτων, συλλόγων και φορέων της Ηπειρώτικης αποδημίας και πολλοί καλεσμένοι. Τηλεγραφήματα σύμπλευσης και συμπαράστασης απέστειλαν οι βουλευτές Ιωαννίνων της Νέας Δημοκρατίας κ. Κ. Τασούλας και Στ. Καλογιάννης, καθώς και ο περιφερειάρχης Ηπείρου κ. Αλ. Καχριμάνης, δήμαρχοι, περιφερειακοί και δημοτικοί σύμβουλοι των δύο νομών. Επί της ουσίας του θέματος τοποθετήθηκαν αναλυτικά, και αρνητικά στην κατασκευή του φράγματος, με ατράνταχτα επιχειρήματα για τις καταστροφικές συνέπειες που θα επιφέρει σε οικονομία, ανθρώπους και περιβάλλον ο πρόεδρος της ΠΣΕ κ. Γ. Οικονόμου, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Αδελφοτήτων Τζουμερκιωτών κ. Χρ. Λαναράς, ο δήμαρχος Βορείων Τζουμέρκων κ. Γ. Σεντελές, ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Κεντρικών Τζουμέρκων κ. Β. Ρίζος, οι εκπρόσωποι του Συλλόγου Προστασίας Αράχθου κ. Κ. Δημητρίου και Αν. Κοντός και ο ειδικός επιστήμονας σε θέματα υδάτινων πόρων καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και πρώην δήμαρχος Πρέβεζας κ. Ν. Γιαννούλης. Όλοι τους με οικονομοτεχνικά, πολιτικά, επιστημονικά, πολιτιστικά, περιβαλλοντολογικά, κοινωνικά και ανθρωποκεντρικά επιχειρήματα τάχθηκαν εναντίον του φράγματος, κάτι που παρατηρείται σήμερα παγκοσμίως, αφού σε πολλές χώρες απαγορεύεται η κατασκευή νέων (Φινλανδία) ή ανατινάζονται (ΗΠΑ). Τάχθηκαν εναντίον της κατασκευής του 3ου φράγματος στον Άραχθο γιατί αυτό θα επιβαρύνει ανεπανόρθωτα το περιβάλλον όχι μόνο στον άνω ρουν του αλλά και στον κάμπο και τον Αμβρακικό Κόλπο. Και ζήτησαν την απόσυρση των επίμαχων άρθρων 52 και 56 ή και καταψήφισή των όχι μόνο από τους συμπατριώτες βουλευτές αλλά και από άλλους, τους οποίους δεσμεύτηκαν να ενημερώσουν και κινητοποιήσουν ώστε να μην περάσουν τα κυοφορούμενα υπέρ των συμφερόντων σχέδια, με το νομοσχέδιο που θα φέρει την αρχή της επόμενης εβδομάδας ο κ. Παπακωνσταντίνου, αφού με αυτά ανοίγει ο δρόμος για την κατασκευή του έργου. Μετά τη συνέντευξη η συνέχεια επί του θέματος δόθηκε στη βουλή, σε συνάντηση που είχαν οι παρόντες στην συνέντευξη βουλευτές και ο πρόεδρος κ. Οικονόμου και μέλη του προεδρείου της ΠΣΕ, συνοδευόμενοι από συνεργάτες τους, με τον υπουργό κ. Παπακωνσταντίνου, για να του θέσουν,παρουσία και άλλων Ηπειρωτών βουλευτών, το θέμα και να του ζητήσουν την απόσυρση των επίμαχων διατάξεων. Ο κ. Παπακωνσταντίνου, προετοιμασμένος για τη συνάντηση και ενημερωμένος για τις αντιδράσεις, τα εκατοντάδες ψηφίσματα διαμαρτυρίες και τα καταιγιστικά δημοσιεύματα εναντίον του φράγματος, δεν τους άφησε να μιλήσουν. Έχοντας κατά νου και το φιάσκο του υπουργού Υγείας κ. Ανδ. Λοβέρδου, του οποίου το άρθρο για την απελευθέρωση του ωραρίου των φαρμακείων καταψηφίστηκε στη Βουλή, για να μη ρεζιλευτεί και ο ίδιος, προσπάθησε να προκαταβάλει την αντιπροσωπεία παρουσιάζοντας τροποποίηση του άρθρου 56. Η τροποποίηση, όπως δόθηκε, είναι μεν θετική ως προς την προϋφιστάμενη γιατί καταργείται η αδειοδότηση εντός 20 ημερών και χρειάζεται η υποβολή αίτησης από την αρχή, δεν λύνει όμως το πρόβλημα. Αντιθέτως ανοίγει κερκόπορτα επαναφοράς του θέματος κατασκευής του φράγματος στον Άγιο Νικόλαο. Για ν΄αντιληφθείτε τον ελιγμό διαβάστε ολόκληρη τη διάταξη που φέρει τον τίτλο «Εναρμόνιση των περιφερειακών πλαισίων χωροταξικού σχεδιασμού και αειφόρου ανάπτυξης με τα σχέδια διαχείρισης λεκανών απορροής ποταμών» και θα καταλάβετε. «Στα πλαίσια της βιώσιμης ανάπτυξης και αξιοποίησης του υδάτινου δυναμικού των περιφερειών (το οποίο σημειωτέον είναι σε διαβούλευση) τα εγκεκριμένα περιφερειακά πλαίσια χωροταξικού σχεδιασμού και αειφόρου ανάπτυξης, επιβάλλεται να τροποποιούνται ή να αναθεωρούνται προκειμένου να εναρμονίζονται προς τις επιλογές ή κατευθύνσεις των εγκεκριμένων περιφερειακών σχεδίων διαχείρισης λεκανών απορροής ποταμών. Σε περίπτωση ήδη θεσμοθετημένων περιφερειακών πλαισίων χωροταξικού σχεδιασμού και αειφόρου ανάπτυξης ρυθμιστικών σχεδίων, γενικών πολεοδομικών σχεδίων, ζωνών οικιστικού ελέγχου ή άλλων σχεδίων χρήσεως γης, το περιεχόμενο των οποίων δεν καλύπτει επαρκώς τις επιλογές οι κατευθύνσεις των εγκεκριμένων σχεδίων διαχείρισης λεκανών απορροής ποταμών και μέχρι την εναρμόνισή τους προς τις επιλογές ή κατευθύνσεις αυτές, η χωροθέτηση των έργων διαχείρισης και αξιοποίησης υδάτων γίνεται με άμεση και αποκλειστική εφαρμογή των επιλογών και κατευθύνσεων των εγκεκριμένων σχεδίων διαχείρισης λεκανών απορροής ποταμών». Πιάσε το αυγό και κούρευτο, δηλαδή. Με απλά κατανοητά λόγια κι όχι αινίγματα, η διάταξη αυτή βγάζει το φράγμα από την πόρτα και το μπάζει απ΄το παράθυρο. Και τούτο γιατί υποβαθμίζει τα χωροταξικά σχέδια, τα οποία λαμβάνουν υπόψη και πολλές παραμέτρους για να φτιαχθούν (κοινωνικές, οικονομικές, περιβαλλοντικές, πολιτιστικές, κ.λ.). Τέτοιο σχέδιο είναι το από το 2003 χωροταξικό της Περιφέρειας Ηπείρου στο οποίο στηρίχτηκε και η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας και ακύρωσε τόσο την άδεια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας όσο και την άδεια περιβαλλοντικών όρων της «ΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΑΕ». Παράλληλα αναβαθμίζει τα σχέδια διαχείρισης λεκανών απορροής, τα οποία είναι σίγουρο, ότι θα συμπεριλάβουν το φράγμα και τα οποία εκδίδονται με Προεδρικό Διάταγμα, χωρίς να περάσουν από τη βουλή. Άρα τι κάνει νιαου-νιάου στα κεραμίδια; Δεν είναι ορατή η επιθυμία της κυβέρνησης και του κ. Παπακωνσταντίνου το έργο να γίνει και για το λόγο αυτό δεν τροποποιείται και η διάταξη του άρθρου 52 που προβλέπει την εξομείωση των μεγάλων υδροηλεκτρικών φραγμάτων με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας; Και θα το πράξουν κάποια ανύποπτη στιγμή με Προεδρικό Διάταγμα, ότι απεχθέστερο δηλαδή, όπως οι υπουργικές αποφάσεις που βρίσκονται ανά πάσα στιγμή στα τσεπάκια των εθνοπατέρων και τις ακόμη χειρότερες πράξεις νομοθετικού περιεχομένου και τους αναγκαστικούς νόμους που περιφρονούν τη βουλή και τους εκπροσώπους μας. Ο ελιγμός του κ. υπουργού ορατός και σαφής και μόνο κουτούς ή ανίδεους θα μπορούσε να πείσει. Όχι όμως την αντιπροσωπεία της Πανηπειρωτικής και των βουλευτών που τη συνόδευαν. Ο πρόεδρος της Πανηπειρωτικής και ο αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Β. Αργύρης αντιλήφθηκαν εξαρχής τη μεθόδευση και αντιτάχτηκαν απαιτώντας την απόσυρση και των δύο διατάξεων, κάτι που δεν αποδέχθηκε ο κ. Παπακωνσταντίνου, αναγκάζοντας τον κ. Αργύρη ν΄αποχωρήσει μπροστά στον ξεδιάντροπο εμπαιγμό. Κύριε Παπακωνσταντίνου ξεχνάτε ίσως πως δεν είστε τίποτα παραπάνω από ένας μεταβατικός υπουργός, σε μια κυβέρνηση με έναν πρωθυπουργό με προθεσμία λήξης, που μόνο η Ευρώπη και οι ντόπιοι εκπρόσωποί τους γνωρίζουν και χωρίς καμία σοβαρή ένδειξη πως ανέλαβε να σώσει την οικονομία της χώρας και τους Έλληνες. Μόνο σας έργο είναι η εφαρμογή των μνημονιακών συμβάσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου τις οποίες με ψηλά τα χέρια και πρώτος εσείς αποδεχτήκατε. Ο χρόνος παραμονής και εξόδου σας τακτός και μετρημένος. Άρα δεν έχετε κανένα δικαίωμα να δεσμεύετε την επόμενη κυβέρνηση για θέματα που δεν εμπίπτουν στις επιταγές της τρόικας, ή μήπως εκτιμώ λανθασμένα; Και βεβαίως δεν έχετε κανένα δικαίωμα να εμπαίζετε το λαό της Ηπείρου, προς τον οποίο τόσα πολλά οφείλει όλη η χώρα. Μπορεί να ξεχνάτε, να αγνοείτε ή και να περιφρονείτε όλα αυτά. ¨Ένα μόνο δεν πρέπει να ξεχνάτε. Πως οι Ηπειρώτες έχουν μνήμη. Και να θυμάστε επίσης πως θα τους βρείτε απέναντί σας σε κάθε απόπειρα υφαρπαγής του πλούτου τους αλλά και προσπάθειας υποτίμησης της νοημοσύνης και της αγωνιστικότητάς τους. Και ένα τελευταίο που θα πρέπει να κατέχουν όλοι οι συνετοί πολιτικοί. Δεν είναι δικό μου. Το απηύθυνε σε κάποιους άφρονες της εποχής του ο αείμνηστος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι την ημέρα ανάληψης των καθηκόντων του, στις 20 Ιανουαρίου 1961. Συγκρατείστε το: «Όσοι ανόητα επιδίωξαν την εξουσία καβάλα στην τίγρη, κατέληξαν στο στομάχι της».

Μητρώο Εμπόρων Αγροτικών Προϊόντων: Άλλος ένας νόμος που έμεινε (δυστυχώς) στα χαρτιά

Τον Απρίλιο του 2011 ψηφίστηκε από την ελληνική Βουλή ο νόμος για τη δημιουργία «Ενιαίου Μητρώου Εμπόρων Αγροτικών Προϊόντων, Εφοδίων και Εισροών». Ο νόμος αυτός, ένα χρόνο σχεδόν μετά την ψήφισή του, παραμένει «στα χαρτιά». Το http://www.agrotypos.gr δημοσίευσε χθές (23/1) ένα άρθρο για το θέμα, από το οποίο αναδημοσιεύουμε εδώ τα κυριότερα αποσπάσματα:

(Ολόκληρο το άρθρο μπορείτε να δείτε εδώ)
 
Πριν περίπου ένα χρόνο ψηφίστηκε από τη Βουλή ένας νόμος που αφορούσε τη σύσταση του Ενιαίου Μητρώου Εμπόρων Αγροτικών Προϊόντων, Εφοδίων και Εισροών. Το νομοσχέδιο «διαφημίστηκε» από την ηγεσία του ΥπΑΑΤ ως ένα μέσο για να προστατευθούν οι παραγωγοί από τους εμπόρους. Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, που ψηφίστηκε στη Βουλή στις 5/4/2011, η εγγραφή στο μητρώο είναι απαραίτητη για τους εμπόρους αγροτικών προϊόντων, εφοδίων και εισροών. Μάλιστα ανέφερε ότι οι παραγωγοί θα είχαν άμεση πρόσβαση σε αυτό είτε ηλεκτρονικά είτε τηλεφωνικά και μάλιστα σε 24ωρη βάση. Όμως μέχρι σήμερα αυτός ο νόμος δεν έχει εφαρμοστεί ούτε το μητρώο έχει δημιουργηθεί αλλά και δεν έχουν αποτραπεί οι καθυστερήσεις στην πληρωμή των αγροτών.
«Ο νόμος αυτός θεωρώ ότι είναι αψυχολόγητος και γραφειοκρατικός», τονίζει στον ΑγροΤύπο ο διευθυντής της Δημητριακής και Γενικός Γραμματέας στο Σύνδεσμο Ελλήνων Εμπόρων Δημητριακών Υποπροϊόντων και Ζωοτροφών (ΣΕΕΔΥΖ) κ. Σπύρος Γρηγοράτος και προσθέτει: «Ζητάει από κάποιον που θέλει να γραφτεί στο μητρώο όχι ένα ούτε δύο αλλά συνολικά δεκατρία δικαιολογητικά. Όμως αυτά τα δικαιολογητικά τα έχουν όλες οι υπηρεσίες που ανήκουν οι έμποροι. Να αναφέρω για παράδειγμα ότι για να γραφτεί κάποιος στο Εμπορικό Επιμελητήριο θα χρειαστεί να καταθέσει κάποια δικαιολογητικά, που πολλά από αυτά είναι τα ίδια που ζητάει ο νόμος, καθώς και η βεβαίωση ότι ο έμπορος είναι γραμμένος στο Επιμελητήριο. Μα αν είναι κάποιος γραμμένος στο Επιμελητήριο έχει ήδη καταθέσει αυτά τα δικαιολογητικά.
«Δεν υπάρχει κανένα Μητρώο Εμπόρων και εμείς από την αρχή είχαμε εκφράσει τις αντιρρήσεις μας για αυτό το νομοσχέδιο. Αυτό που ζητήσαμε σαν κλάδος είναι η λειτουργία του Μητρώου Εμπόρων Νωπών Οπωροκηπευτικών, που προβλέπεται από τους Κοινοτικούς Κανονισμούς (ΚΥΑ 257543/2003, ΦΕΚ Β’ 1122/2003), να αναβαπτιστεί με πιο αυστηρές διατάξεις και να εφαρμοστεί αυστηρά, προκειμένου να εξυγιανθεί όλο το κύκλωμα της εμπορίας στην ελληνική αγορά και στις εξαγωγές», αναφέρει στον ΑγροΤύπο ο κ. Γ. Πολυχρονάκης, ειδικός Σύμβουλος του Συνδέσμου Ελληνικών Επιχειρήσεων Εξαγωγής Διακίνησης Φρούτων Λαχανικών και Χυμών INCOFRUIT – HELLAS.
Οι προβληματισμοί, που είχαμε διατυπώσει από την αρχή της κατάθεσης του νομοσχεδίου για την αναγκαιότητα δημιουργίας αυτού του Μητρώου Εμπόρων, ήταν οι εξής:
  • Μήπως διαπιστώθηκε αδυναμία εφαρμογής του Μητρώου Εμπόρων Οπωροκηπευτικών, που έχει καθιερωθεί από το 2003 και επιδιώκεται με την υπαγωγή του στο Μητρώο Εμπόρων να «νομιμοποιηθούν» έμποροι χωρίς τήρηση κανόνων ποιότητας, τυποποίησης, ιχνηλασιμότητας στα προϊόντα μεταξύ του αγρότη και του καταναλωτή;
  • Πρόθεση είναι να απαλλαχθούν από τις αντίστοιχες υποχρεώσεις εισαγωγείς γεωργικών προϊόντων, δεδομένου ότι το προτεινόμενο γενικό Μητρώο Εμπόρων αφορά μόνο το εμπόριο των «εγχωρίως» παραγόμενων γεωργικών προϊόντων;
  • Θα «νομιμοποιηθεί» το εμπόριο οπωροκηπευτικών «βαλκάνιων κ.α. μεταφορέων – εμπόρων» κατ ευθείαν από τον αγρό εφόσον κάνει εγγραφή στο Μητρώο Εμπόρων χωρίς την υποχρέωση τυποποίησης και χωρίς την απόκτηση των απαραίτητων φορολογικών και λοιπών υποχρεώσεων;».
Παρόλο που διατηρούμε αρκετές επιφυλάξεις για τους προβληματισμούς του κ. Πολυχρονάκη (δεν κατανοούμε π.χ. με ποιό τρόπο το νέο Μητρώο θα «νομομιποιήσει» τη διακίνηση προϊόντων χωρίς τυποποίηση και ιχνηλασιμότητα) συμφωνούμε με την πολύ εύστοχη επισήμανσή του ότι αυτό που πραγματικά χρειάζεται είναι η αυστηρή τήρηση του υπάρχοντος Μητρώου Νωπών Οπωροκηπευτικών που θεσπίστηκε με την ΚΥΑ 257543/2003 και τις σχετικές εφαρμοστικές εγκυκλίους. Οι υποχρεώσεις που προβλέπει η παραπάνω ΚΥΑ για τους συναλλασόμενους στον τομέα των Οπωροκηπευτικών είναι σαφείς και ξεκάθαρες.
Δυστυχώς είναι κοινή διαπίστωση, όχι μόνο δική μας αλλά του συνόλου των εμπλεκομένων στο κύκλωμα παραγωγής-τυποποίησης-διακίνησης των οπωροκηπευτικών, ότι η ελληνική Πολιτεία, από το 2003 μέχρι σήμερα, εμφανίζεται διαχρονικά αδύναμη και ανίκανη να επιβάλλει την εφαρμογή της νομοθεσίας και να διασφαλίσει στοιχειώδεις κανόνες υγιούς ανταγωνισμού.
Αποτέλεσμα είναι τα φαινόμενα που σωστά επισημαίνει ο κ. Πολυχρονάκης, όπως η διακίνηση προϊόντων στην εσωτερική αγορά χωρίς τυποποίηση και χωρίς σήμανση και το εμπόριο «απευθείας από τον αγρό από βαλκάνιους εμπόρους-μεταφορείς».
Αυτό που λείπει δεν είναι ένα ακόμα Μητρώο (ήδη έχουμε πολλά στον αγροτικό τομέα, σε σημείο που και οι ίδιοι οι ενδιαφερόμενοι πολλές φορές δεν γνωρίζουν σε ποιό απ’ όλα τα Μητρώα είναι γραμμένοι) αλλά η σωστή εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας. Άλλωστε ο νόμος 3955/2011 για το «Ενιαίο Μητρώο Εμπόρων Αγροτικών Προϊόντων» δεν καταργεί το υπάρχον Μητρώο Νωπών Οπωροκηπευτικών αλλά το ενσωματώνει, μαζί με άλλα 6 (!) κλαδικά Μητρώα του ΥΠΑΑΤ, στο νέο σύστημα.
Δυστυχώς όλο αυτό το εγχείρημα, της δημιουργίας δηλαδή μίας Ενιαίας και αξιόπιστης Βάσης Δεδομένων των συναλλασόμενων με το ΥΠΑΑΤ, παραμένει μέχρι σήμερα «στα χαρτιά».
 ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΕΩΠΟΝΩΝ ΠΡΕΒΕΖΑΣ

Φυτά και Πολιτισμός στην ιστορία της Ευρώπης, μια πανευρωπαϊκή έκθεση

 

Την περιοδική έκθεση με τίτλο: «Φυτά και Πολιτισμός στην ιστορία της Ευρώπης, μια πανευρωπαϊκή έκθεση» διοργανώνει η ΛΓ’ Εφορεία Προϊστορικών & Κλασικών Αρχαιοτήτων Πρέβεζας-Άρτας από 25 Ιανουαρίου έως 22 Απριλίου στο νέο αρχαιολογικό Μουσείο Νικόπολης στην Πρέβεζα. Την ετοιμασία της έκθεσης έκανε το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης.

Στόχος της είναι να αναδείξει τη σημασία των φυτών ανά τους αιώνες, ως ορόσημο, στη συγκρότηση μιας ευρωπαϊκής ταυτότητας. Η έκθεση βασίζεται στην έννοια της Ευρώπης, όπως αυτή παρουσιάζεται μέσω των φυτών, με την ελπίδα πως οι ρίζες του παρελθόντος μας θα γίνουν οι σπόροι του μέλλοντός μας. Τα εγκαίνια της έκθεσης θα γίνουν στις 25 Ιανουαρίου, στις 7 το απόγευμα, από την προϊσταμένη της Εφορείας, Χριστίνα Μερκούρη, η οποία και θα παρουσιάσει την έκθεση. Θα δοθεί επίσης διάλεξη από τον Κώστα Ζάχο, επίτιμο έφορο Αρχαιοτήτων και πρόεδρο της επιτροπής Νικόπολης, με τίτλο «Opus topiarium-ο ιερός κήπος του Απόλλωνα στη Νικόπολη». Θα ακολουθήσει ξενάγηση. Κατά τη διάρκεια των εγκαινίων η είσοδος στο μουσείο θα είναι ελεύθερη για το κοινό.

Για οποιαδήποτε πληροφορία, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνούν με την αρχαιολόγο Δήμητρα Νικολάου, στο τηλέφωνο 26820 89890.

Σαρδέλες: Ταπεινές αλλά πολύτιμες!

Γράφει η Κουστουράκη Παρασκευή, Κλινική Διαιτολόγος – Διατροφολόγος, M.Sc.

Το ψάρι ήταν ανέκαθεν βασικό συστατικό της ελληνικής κουζίνας. Από τα αρχαία χρόνια, όπως μαρτυρούν τοιχογραφίες καθώς και κείμενα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, οι Έλληνες αγαπούσαν την κατανάλωση ψαριών. Την εποχή της Ιλιάδας ήταν φαγητό των φτωχών, ενώ στην κλασική εποχή μετατράπηκε σε φαγητό πολυτελείας. Η σαρδέλα, ακόμα και εκείνη την περίοδο, ανήκε στην κατηγορία των οικονομικών ψαριών. Η παραδοσιακή λοιπόν, ελληνική κουζίνα είναι γεμάτη από πιάτα και εδέσματα που ως κύριο συστατικό τους έχουν τη σαρδέλα. Τα τελευταία χρόνια φαίνεται όμως να έχει παραμεληθεί από την Ελληνίδα νοικοκυρά.

Η έλλειψη χρόνου, ο σύγχρονος τρόπος ζωής και η συχνή κατανάλωση φαγητού εκτός σπιτιού, οδήγησε στην μείωση της κατανάλωσης ψαριού και αναπόφευκτα και σαρδέλας. Άλλωστε, το μαγείρεμα του ψαριού, ίσως σε πολλές νοικοκυρές φαντάζει δυσκολότερο, ενώ η γεύση του είναι αποκρουστική σε πολλούς. Η κατανάλωσή του όμως είναι απαραίτητη και ευεργετική. Εκτός από εξαιρετική πηγή πρωτεϊνών υψηλής βιολογικής αξίας, η σαρδέλα προσφέρει πολύτιμα λιπαρά οξέα και πληθώρα βιταμινών και μετάλλων. Επιπλέον, μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών νοσημάτων και αρτηριακής πίεσης. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά εβδομαδιαία κατανάλωση λιπαρών ψαριών τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα. Οι συστάσεις αναφέρονται ειδικά στα λιπαρά ψάρια, γιατί φαίνεται πως η πληθώρα των ευεργετικών επιδράσεών τους οφείλεται στα ω-3 λιπαρά οξέα που περιέχουν. Τα λιπαρά οξέα, αν και παράγονται και από το ανθρώπινο σώμα, η παραγόμενη ποσότητα δεν επαρκεί. Έτσι, πρέπει οπωσδήποτε να προσληφθούν μέσω της τροφής. Επιπλέον, τα ψάρια δεν περιέχουν κορεσμένα λιπαρά οξέα και χοληστερόλη, ουσίες που ευθύνονται για καρδιαγγειακά νοσήματα και υπερχοληστερολαιμίες. Στα λιπαρά ψάρια λοιπόν, ανήκουν και οι παρεξηγημένες σαρδέλες, οι οποίες μάλιστα βρίσκονται στην εντεκάδα των ψαριών με τη μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε ω-3 λιπαρά οξέα. Στην περίπτωση λοιπόν, που ο φημισμένος σολομός σας φαίνεται ιδιαίτερα ακριβός, βρίσκετε σπάνια φρέσκο τόνο και η πέστροφα δεν είναι το αγαπημένο σας ψάρι, το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να επιστρέψετε στις ρίζες σας. Μπορείτε να βρείτε σαρδέλα σε διάφορες μορφές: παστή, φρέσκια ακόμα και κονσέρβα. Καταναλώνονται με διάφορους τρόπους: ωμές (μαριναρισμένες με λεμόνι), ψητές στη σχάρα ή στο φούρνο, λαδορίγανη ή με τομάτα, τηγανητές ή στην κατσαρόλα. Ιδιαίτερα αγαπητή είναι και η συνταγή της «παντρεμένης σαρδέλας». Επιπλέον, όταν καταναλώνεται με το κόκαλο αποτελεί εξαιρετική πηγή ασβεστίου, φωσφόρου και βιταμίνης D. Η προσφορά της σαρδέλας δε τελειώνει εδώ: περιέχει επίσης βιταμίνη Β12, σελήνιο και σίδηρο. Έρευνα που ασχολήθηκε με την κατανάλωση σαρδέλας από θηλάζουσες, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι 100γρ σαρδέλας 2-3 φορές την εβδομάδα, οδήγησαν σε αύξηση της περιεκτικότητας του μητρικού γάλατος σε ω-3 λιπαρά οξέα.
Εξίσου σημαντικό είναι τέλος το γεγονός ότι η «ταπεινή» σαρδέλα, ακριβώς λόγω της ταπεινότητάς της και της χαμηλής θέσης που κατέχει στη τροφική αλυσίδα, ζει μικρότερο χρονικό διάστημα σύγκριση με τα περισσότερα ψάρια. Το μικρό διάστημα ζωής της λοιπόν, έχει σαν αποτέλεσμα να είναι πιο ασφαλής, αφού δεν προλαβαίνει να συγκεντρώσει μεγάλες ποσότητες υδραργύρου. Η επιστροφή στην παράδοση πάντοτε έχει ένα θετικό αντίκτυπο στη ζωή του ανθρώπου. Έτσι και στην περίπτωση της σαρδέλας, που εκτός από τα μεγάλα διατροφικά οφέλη, είναι η πιο οικονομική ίσως επιλογή ψαριού.