Σύλλογος Ηπειρωτών Θριασίου Πεδίου

ΗΠΕΙΡΩΤΕΣθριάσιου

https://www.facebook.com/events/868772276573668/

Advertisements

Σύλλογος Πλατανούσας Ιωαννίνων (Αθηνών)

ΠΛΑΤΑΝΟΥΣΑ

Ο Σύλλογος Πλατανούσας Ιωαννίνων (Αθηνών), κόβει την Πίτα του και γλεντάει το Σάββατο 30 Ιανουαρίου 2016, ώρα 21.00′, στην αίθουσα »Λευκονόη», Αχιλλέως 69-71, Ίλιον.

Ελάτε να γλεντήσουμε με την κομπανία του Γιώργου Χαλιγιάννη, στην αίθουσα Λευκονόη, Αχιλλέως 69-71, στο Ίλιον, το Σάββατο 30 Ιανουαρίου 2016, ώρα 21.00. Θα απολαύσετε, πλήρες μενού, άφθονο ποτό και πολύ χορό !!!!!!

Πανηπειρωτικό Πανόραμα 2016

12552744_972948096121704_2868563184121393396_n

Η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας, ο κορυφαίος συλλογικός φορέας των ξενιτεμένων Ηπειρωτών, προετοιμάζει ένα σημαντικότατο διήμερο εκδηλώσεων στις αρχές της άνοιξης, το «ΠΑΝΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ 2016». Το διήμερο αυτό, το Σάββατο και την Κυριακή 5 & 6 Μαρτίου στο Στάδιο TAE KWON DO, θα αποτελέσει το μεγαλύτερο αντάμωμα των ξενιτεμένων Ηπειρωτών, των φίλων της Ηπείρου και της Παράδοσης το 2016 στην Αθήνα, θεμελιώνοντας, με την επιτυχία του, ένα θεσμό μακράς πνοής.

Το «ΠΑΝΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ» περιλαμβάνει ένα κύκλο εκδηλώσεων και δράσεων. Το αναλυτικό και πλήρες πρόγραμμα θα κοινοποιηθεί άμεσα. Στο μεταξύ, μεταξύ άλλων, στο πρόγραμμα του διημέρου ξεχωρίζουν:

– «Η ΑΝΟΙΞΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ» το Σάββατο 5 Μαρτίου, στις 8 μμ. Μια μεγάλη συναυλία με τη συμμετοχή κορυφαίων μουσικών από όλη την Ελλάδα (Ναπολέων Δάμος, Λάκης Χαλκιάς, Γιώργος Μεράντζας και Σάββας Σιάτρας από την Ήπειρο, Νίκος Οικονομίδης από τα νησιά, «Χάλκινα της Κοζάνης» του Δημήτρη Κώτσινα από την Μακεδονία, Βαγγέλης Δημούδης, Δημήτρης Αρβανίτης και Δημήτρης Μπάκος από την Θράκη, Φραγκίσκος Τζιωτάκης από Κυκλάδες, Κουδουνάτοι και Γλεντιστάδες από την Λέσβο, Αλέξανδρος Παπαδάκης από την Κρήτη). Πάνδημος χορός!

– η «ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ 2016» («Πίτα του Ηπειρώτη») την Κυριακή 6 Μαρτίου, στις 10 πμ, με τη συμμετοχή χιλιάδων χορευτών, δεκάδων χορευτικών ομίλων, από τους συλλόγους των αποδήμων Ηπειρωτών σε όλη την Ελλάδα, σε μια πανδαισία της μουσικοχορευτικής μας παράδοσης με τιςς πιο άξιες κομπανίες και τους ερμηνευτές μας. Μετά την παρουσίαση των χορευτικών θα ακολουθήσει πάνδημο γλέντι ως το απόγευμα!

– έκθεση Ηπειρωτών παραγωγών και προϊόντων (όλο το διήμερο)

– έκθεση των φορέων της Αποδημίας (όλο το διήμερο)

– έκθεση εικαστικών και φωτογραφίας (όλο το διήμερο)

– έκθεση βιβλίου και τύπου (όλο το διήμερο)

– κινηματογραφικό αφιέρωμα «Ήπειρος, Ηπειρώτες και κινηματογράφος» / προβολές και συζητήσεις

– ανοιχτή συζήτηση για την προστασία της Πολιτιστικής Κληρονομιάς – από το Γεφύρι της Πλάκας μέχρι τα ηπειρώτικα πανηγύρια (Σάββατο 5:30 μμ)

– ανοιχτή συζήτηση για το διατροφικό ζήτημα και τη σχέση του με την Ήπειρο (Κυριακή 5:30 μμ)

– ανοιχτό φόρουμ νεανικής δημιουργίας (Κυριακή 7 μμ), ένα βήμα προβολής μουσικών σχημάτων νέων αποδήμων, χωρίς όρους και όρια ηχοχρωμάτων.

Το διήμερο συνδιοργανώνεται από την Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας και την Περιφέρεια Ηπείρου, με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού, της Περιφέρειας Αττικής και του Δήμου Αθηναίων.

Είσοδος: 5 ευρώ για κάθε ξεχωριστή ημέρα, 7 ευρώ κοινό εισιτήριο για όλο το διήμερο.

Photometria – International Photography Festival

International_Photography_Festival_JanR-Livemag-13

Τρείς Τούρκοι και τρείς Έλληνες φωτογράφοι-δημιουργοί που επιλέχτηκαν να συμμετάσχουν στο έργο “Home” στo πλαίσιο της πολιτιστικής ανταλλαγής TANDEM Cultural Managers exchange – Turkey 2015-6 φτάνουν στα Γιάννενα στις 5 Φεβρουαρίου 2016 προκειμένου να παρακολουθήσουν το 1ο εργαστήριο «Visual storytelling» με τον visual storyteller Jan Rosseel (janrosseel.com). Πρόκειται για τους Εύα Βουτσάκη, Selen Tuğrul, Korhan Karaoysal, Λίλα Ζότου, Neslihan Koyuncu και Δημήτρη Ραπακούση.  

Στο εργαστήριο θα συμμετάσχει επίσης η Nazlı Deniz Oguz, πολιτιστική διαχειρίστρια του εταίρου ΚΑ (Ka Fotoğraf Geliştirme Atölyesi) με έδρα την Άγκυρα, η οποία βρίσκεται στα Γιάννενα για να κάνει ένα 7ήμερο placement (τοποθέτηση σε θέση εργασίας) στην οργάνωση Έντευξις – Photometria International Photography Festival και στην εργασία της ομόλογου της Φωτεινής Παπαχατζή.

Η οπτική αφήγηση του Jan Rosseel

Ο  visual storyteller Jan Rosseel σπούδασε φωτογραφία ντοκουμέντου στο Royal Academy of Arts στη Χάγη, στην Ολλανδία και φωτορεπορτάζ στη δανική Σχολή Μέσων Ενημέρωσης και Δημοσιογραφίας στο Aarhus της Δανίας. Το έργο του περιγράφεται καλύτερα ως οπτική αφήγηση, μεταξύ αφήγησης και τεκμηρίωσης. Εργάζεται ως συλλέκτης αναμνήσεων, χρησιμοποιώντας τη φωτογραφία, το βίντεο και τα αντικείμενα. Το σημείο εκκίνησης των έργων που βασίζονται στην έρευνα του είναι ιστορικά γεγονότα και η έννοια της μνήμης. Οι ιστορίες του περιέχουν όχι μόνο ανασύνθεση ιστορικών γεγονότων αλλά θέτουν επίσης ερωτήματα σχετικά με την αξιοπιστία της μνήμης και του εγκεφάλου μας. Εργάζεται ως ερευνητής χρησιμοποιώντας μεθόδους της επιστημονικής έρευνας και της δημοσιογραφίας για να οικοδομήσει μια αφήγηση όπου πραγματικότητα και φαντασία συνυπάρχουν.

Οι φωτογραφίες του έχουν δημοσιευτεί στους International New York Times, Le Monde, De Volkskrant περιοδικό / εφημερίδα Volkskrant, Vrij Nederland, de Standaard / DS περιοδικό, De Morgen, De Tijd, Le Vif, L’echo, Onze Taal, P / f, PhotoQ , 8weekly, copypasteculture, GUP, Piel de Foto, photographer.ru και Knack / Trends, Huffington Post και Foam Magazine.

Στο πλαίσιο του εργαστηρίου ο visual storyteller Jan Rosseel (janrosseel.com) θα κάνει 12 portfolio reviews, διάρκειας 20′ το καθένα. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να δηλώσουν συμμετοχή στο home@photometria.gr, σημειώνοντας ένα τηλ. επικοινωνίας. Οι θέσεις είναι περιορισμένες.

“Home”

Το “Home” εστιάζει στην αναγκαστική μετανάστευση και τις ανταλλαγές πληθυσμών ανάμεσα στην Τουρκία και την Ελλάδα και τεκμηριώνει την ανάμνηση αυτής της εμπειρίας μέσα από την καλλιτεχνική έκφραση, τα αρχεία, την έρευνα και τις προφορικές ιστορίες. Το έργο περιλαμβάνει 2 εκπαιδευτικά εργαστήρια ένα στα Ιωάννινα και ένα στην Άγκυρα, πρακτική άσκηση στους οργανισμούς των εταίρων, μια έκθεση φωτογραφίας με το καλλιτεχνικό έργο που θα παραχθεί στο πλαίσιο του έργου, και θα παρουσιαστεί στη Photometria – International Photography Festival 2016 καθώς και στην Άγκυρα, και μια έκδοση-λεύκωμα με τις αντίστοιχες φωτογραφίες.

Μέσω αυτής της διαπολιτισμικής συνεργασίας και του έργου “Home”,   η Έντευξις – Photometria International Photography Festival επιθυμεί να επισημάνει την μοναδική ευκαιρία της πόλης των Ιωαννίνων να προσφέρει ένα παράδειγμα ανοχής σε έναν ταραγμένο κόσμο, μια πλατφόρμα διαλόγου και να συνδέσει το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον με τη χρήση της φωτογραφίας.

Περισσότερες πληροφορίες στο www.photometria.gr/tandem.php και στο http://www.kaatolye.net/home-project/

Το «TANDEM – Ανταλλαγή πολιτιστικών διαχειριστών Τουρκία – Ευρωπαϊκή Ένωση» είναι μια πρωτοβουλία του European Cultural Foundation (Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Ιδρύματος) με έδρα το Άμστερνταμ, του MitOst (Βερολίνο), και Anadolu Kültür (Κωνσταντινούπολη), και υποστηρίζεται από Stiftung Mercator (Έσσεν).

 

Η Άννα που περπατά στα σύννεφα..!

H_Anna_Pou_Perpata_Sta_Synnefa

Μια ξεχωριστή παράσταση της «ΘΕΑΤΡΟΥ ΑΝΑΒΑΣΙΣ» από την Καβάλα παρουσιάζει το ΔΗΠΕΘΕ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ στο πλαίσιο του φεστιβάλ «Χειμώνας με θέατρο, χορό, μουσική» που οργάνωσε και υλοποιεί τη φετινή χειμερινή περίοδο στο θέατρο «Καμπέρειο». Το έργο του Μάκη Αντωνόπουλου «Η Άννα που περπατά στα σύννεφα..!» ερμηνεύει η Μαρία Καραβία σε μια μόνο παράσταση που θα δοθεί το Σάββατο στις 30 Ιανουαρίου 2016, ώρα 21:15’.

Οι καλλιτεχνικοί συντελεστές της παράστασης είναι: Σκηνοθεσία /θεατρική επεξεργασία/ επιμέλεια μουσικής: Μαρία Καραβία, Σκηνικά: Γιώργος Χιώτης, Μουσική: Μιχάλη Χριστοδουλίδης (Κύπρος), Dafer Joussef (Τυνησία). Διάρκεια παράστασης: 60’. Τιμή εισιτηρίου 10 €, φοιτητές, άνεργοι 8 €. Κρατήσεις θέσεων στα τηλ. 26510 25670 (καθημερινές, πρωινές ώρες) και 6972 445 708.

Η Άννα, μια κύπρια μάνα, αναζητά τον αγνοούμενο γιο της στα βάθη της Τουρκίας. Μονολογεί και ονειρεύεται. Μέσα από την προσπάθεια και τη μακριά πορεία αναζήτησης, ξεπηδάνε με συγκλονιστικό τρόπο, η αγάπη, τα   συναισθήματα και η λαχτάρα της μάνας για το χαμένο της γιο. Η συγκίνηση, η ανθρωπιά, η αγάπη και ελπίδα για τη ζωή, πλημμυρίζουν την παράσταση, φτάνουν στις καρδιές των θεατών και παραμένουν εκεί, σαν ένας μικρός θησαυρός. Ένα έργο για κάθε μητέρα, για κάθε γυναίκα, που βρίσκει ένα κομμάτι της δικής της ζωής, ένα κομμάτι της δικής της ψυχής.   Παρόλο του ότι έχουν περάσει πολλά χρόνια από την επιδρομή του Αττίλα στην Κύπρο, η ιστορία που θα μπορούσε να είναι αληθινή, παραμένει διαχρονική και επίκαιρη και εξακολουθεί να αγγίζει, να συγκινεί   την ανθρώπινη ψυχή. Ένα έργο Τέχνης και πολιτισμού.

Η πρώτη παρουσίαση του έργου έγινε το 2005 από το Ελληνικό Θέατρο Βούπερταλ, Γερμανίας, στην ελληνική και γερμανική γλώσσα σε πολλές πόλεις της Γερμανίας (Βούπερταλ, Κολονία, Ντίσελντορφ, Έσσεν, Μόναχο, Φρανκφούρτη, Βόννη, στο Έσσεν στο πρόγραμμα της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης 2011) και αργότερα για την Ελλάδα την παραγωγή ανέλαβε η πολιτιστική εταιρεία «Θεάτρου Ανάβασις», και παρουσίασε το έργο (στην ελληνική γλώσσα) σε πολλές πόλεις της Ελλάδος (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Περαία, Καβάλα, Θάσο, Ξάνθη, Αλεξανδρούπολη, Διδυμότειχο, κλπ.). Εξακολουθεί δε, λόγω της επικαιρότητας του θέματος, το έργο να παραμένει στο ρεπερτόριο της «ΘΕΑΤΡΟΥ ΑΝΑΒΑΣΙΣ».

Δυο κριτικές από τον γερμανικό και ελληνικό Τύπο

Το θεατρικό έργο που ανεβάστηκε με λιτά οικονομικά μέσα, ζωντανεύει με τη συναρπαστική ερμηνεία της πρωταγωνίστριας, της διευθύντριας του θεάτρου Μαρίας Καραβία. Με λιτές χειρονομίες δημιουργεί μια ξεχωριστή ατμόσφαιρα καθώς στέκεται δίπλα στο τραπέζι και ετοιμάζει το ψωμί για το γιο της, με κινήσεις στοργικές πλάθει το ζυμάρι και μονολογεί με μαλακή και τρυφερή φωνή σαν να μιλά μαζί του.                                     WZ, 07 -07-2005 Βούπερταλ (Γερμανία)

Η Περιφέρεια μας έβγαλε και πάλι   ασπροπρόσωπους «…Πρόκειται για ένα έργο που καταφέρνει να παρασύρει αρχικά τον θεατή με μια έντονη συγκινησιακή κατάσταση –φόρμα, μέχρι την αιφνίδια, αριστουργηματική ανατροπή του τέλους, που αποκαλύπτει τον κρυμμένο ρεαλιστικό πυρήνα, και φέρνει πάλι στα «ίσα»…τη ζυγαριά των συναισθημάτων, βάζοντας και την κρίση στο παιχνίδι, χωρίς όμως να ακυρώνει τον ψυχισμό της ηρωίδας. Με λιτά υποκριτικά μέσα, η Μαρία Καραβία δίνει μινιμαλιστικά, και ως εκλεκτό κλαυσίγελων της ύπαρξης …τον αλαφροΐσκιωτο ρόλο της μάνας ».                                                                                            Κυριακάτικη ΑΥΓΗ 27.05.2007 ΑΘΉΝΑ

ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΑΒΙΑ

ηθοποιός-σκηνοθέτης, δ/ντρια Θεάτρου

Γεννήθηκε στην Καβάλα και αποφοίτησε από τη Σχολή Θεάτρου του Γιώργου Θεοδοσιάδη στην Αθήνα. Αμέσως μετά συνεργάστηκε   με γνωστούς πρωταγωνιστές (Ντίνο Ηλιόπουλο, Τζένη Καρέζη- Κώστα Καζάκο, Λάκη Λαζόπουλο, Άγγελο Αντωνόπουλο, Κ. Βουτσά, Γ. Κωνσταντίνου, Γ. Μεσάλα, Δάνη Κατρανίδη, Κώστα Αρζόγλου, κλπ.), έκανε εμφανίσεις στην τηλεόραση και παρουσιάσεις στην κρατική ραδιοφωνία με θεατρικές και άλλες εκπομπές. Τέλος του 1989, εγκαταστάθηκε στο Βούπερταλ της Γερμανίας και το 1990 ίδρυσε το Ελληνικό Θέατρο Βούπερταλ, ανεβάζοντας ως επί το πλείστον ελληνικά έργα. Σαν ηθοποιός πρωταγωνίστησε στα έργα: «Γέρμα» του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, «Οι κουραμπιέδες» του Γιώργη Χασσάπογλου, «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή. Εκτός από τη συμμετοχή της σαν ηθοποιός ανέλαβε επίσης και τη σκηνοθεσία στα έργα: «Λυσιστράτη» του Αριστοφάνη, «Μήδεια» του Ευριπίδη, «Τραγουδώντας στο Αιγαίο» σπονδυλωτή παράσταση με θεατροποιημένα λογοτεχνικά κείμενα, «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, «Η Άννα που περπατά στα σύννεφα» του Μάκη Αντωνόπουλου, « Οι Άγγελοι των Λυγμών» του Πέτρου Κυρίμη και τις δίγλωσσες-μουσικές παραστάσεις, αφιερωμένες σε Έλληνες ποιητές: «Αυτός, ο κόσμος ο μικρός ο μέγας!» Κείμενα Oδυσσέα Ελύτη, «Κουβέντα μ’ ένα λουλούδι», κείμενα Γιάννη Ρίτσου, «Στον πηγαιμό για την Ιθάκη» κείμενα Κωνσταντίνου Καβάφη, «Αγγελικό και μαύρο φως..!» κείμενα Γιώργου Σεφέρη, « Παράθυρο στον κόσμο της Ποίησης και της Μουσικής» σκηνική παρουσίαση έργων των ποιητών: Κ. Καβάφη, Γ. Ρίτσου, Γ. Σεφέρη, Οδ. Ελύτη, « Άρωμα γυναικών» γυναικεία μελοποιημένη ποίηση. Τις αναφερόμενες παραστάσεις σε συνεργασία με γερμανικές πολιτιστικές υπηρεσίες, γερμανικά θέατρα, Ελληνικές Κοινότητες,   ελληνικούς συλλόγους κλπ. παρουσίασε σε πολλές πόλεις της Γερμανίας ( Βούπερταλ, Λέβερκουζεν, Χάγκεν, Σόλιγκεν, Κολωνία, Ντίσελντορφ, Ντούισμπουργκ, Νόις, Μούνστερ, Νυρεμβέργη, Στουτγάρδη, Ασάφενμπουργκ, Φραγκφούρτη, Αμβούργο, Ανόβερο, Λιούντενσαιντ, Έσσεν, Μπίλεφελντ, Γκούτερσλο, Μόναχο, Μπράουνσβαικ, Γκίφορν, Ίσερλον, Γκοέτιγκεν, Πάντερμπον, Βόννη, Ντόρτμουντ, Κάστροπ-Ράουξελ, Γκέλσενκίρχεν, Ρούσελσχάιμ, Ντόρμαγκεν, Νέττεταλ, Βίσμπαντεν, Βίλιγκεν-Σβένινγκεν, Λίπστατ, κλπ. Επίσης, Βέλγιο (Βρυξέλλες), Ολλανδία ( Ουτρέχτη), Ελβετία (Βασιλεία), Κύπρο( Λευκωσία-Λεμεσό-Λάρνακα). Μέσα στις δραστηριότητες του Ελληνικού Θεάτρου Βούπερταλ, συμπεριέλαβε και τη διοργάνωση προγράμματος επαγγελματικής κατάρτισης παλιννοστούντων μεταναστών (ηλικίας 18-25 χρονών), του οποίου ένα μέρος υλοποιήθηκε στην Ελλάδα σε συνεργασία με το Υπουργείο Εργασίας. Συναυλίες με τη συμμετοχή μαθητών του ελληνικού Δημοτικού Σχολείου του Βούπερταλ, ομάδες παιδιών ιταλικής, γερμανικής και τουρκικής καταγωγής. Εργαστήρια Τέχνης για παιδιά ηλικίας 9-15 χρονών. Είχε πλούσια δραστηριότητα και συμμετοχή σε οργανώσεις για πολιτιστικά θέματα αλλοδαπών στο Βούπερταλ και για την προσφορά της στην Τέχνη και τον Πολιτισμό στη Γερμανία, βραβεύτηκε από την Ακαδημία Ελληνικής Γλώσσας και Πολιτισμού,   και από την Ελληνική Κοινότητα του Βούπερταλ. Υπήρξε Μέλος της Παγκόσμιας 11μελούς Επιτροπής του Δικτύου Πολιτισμού του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού(ΣΑΕ). Παράλληλα με τις δραστηριότητες στη Γερμανία, το 2001 ίδρυσε στην Καβάλα την πολιτιστική εταιρεία «ΘΕΑΤΡΟΥ ΑΝΑΒΑΣΙΣ» και ξεκίνησε με το Ελληνικό Θέατρο Βούπερταλ συνεργασία και συμπαραγωγή έργων, τα οποία παρουσιάσανε σε πολλές πόλεις (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Καβάλα, Χρυσούπολη, Ελευθερούπολη, Θάσο, Ξάνθη, Δράμα, Κ. Νευροκόπι, Κιλκίς, Σέρρες, Αλεξανδρούπολη, Διδυμότειχο κλπ.). Το 2011 μετέφερε την κύρια δραστηριότητά της στην Καβάλα και ίδρυσε το   Θεατρικό καλλιτεχνικό Εργαστήρι της «Θεάτρου Ανάβασις», όπου λειτουργούν τμήματα παιδικά, εφηβικά, ενηλίκων και για άτομα με ειδικές δεξιότητες(ΑΜΕΑ). Για ένα χρόνο (2014-15) διετέλεσε Πρόεδρος του Δ.Σ. του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας, και αμέσως αναπτύσσει πολιτιστικές σχέσεις και καλλιτεχνικές ανταλλαγές με γειτονικές χώρες, ξεκινώντας από την Τουρκία, παρουσιάζοντας στην Κωνσταντινούπολη τη θεατρική παραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας, ΔΑΦΝΕΣ ΚΑΙ ΠΙΚΡΟΔΑΦΝΕΣ. Με πρωτοβουλία της ξεκινά η αδελφοποίηση των ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. των πόλεων που βρίσκονται στον άξονα της ΕΓΝΑΤΙΑΣ ΟΔΟΥ (Ιωάννινα, Βέροια, Κοζάνη, Σέρρες, Καβάλα, Κομοτηνή), με στόχο την ανταλλαγή, συμπαραγωγή θεατρικών/ πολιτιστικών εκδηλώσεων και γενικότερης συνεργασίας και πολιτιστικής προβολής της Εγνατίας Οδού.

 

Εμποροβιοτεχνικός Σύλλογος Ηπείρου «Η Προόδος»- Ομάδα Ιωαννίνων κατά του ΟΑΕΕ

unnamed

ΠΑΝΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΜΠΟΡΩΝ-ΒΙΟΤΕΧΝΩΝ «Η ΠΡΟΟΔΟΣ»
ΟΜΑΔΑ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΟΑΕΕ

Την Δευτέρα 1η Φεβρουαρίου 2016 και ώρα 7:00 το απόγευμα, συνεχίζοντας την εποικοδομητική προσέγγιση σε θέματα που «καίνε» όλους τους ελεύθερους επαγγελματίες διοργανώνουμε ομιλία-συζήτηση στην αίθουσα του Συνεδριακού Κέντρου της Περιφέρειας Ηπείρου (Ν. Ζέρβα 28-30, 2ος όροφος) .

– Ενημέρωση για τις μέχρι σήμερα ενέργειες κατά του ΟΑΕΕ και πρώτη εκτίμηση του νέου Ασφαλιστικού Συστήματος

– Άμυνες κατά των επικείμενων ληστρικών επιδρομών των Τραπεζών

(«συνεργάσιμος και μη δανειολήπτης», Έντυπο Οικονομικής

Πληροφόρησης (=φακέλωμά μας), Κατασχέσεις – Πλειστηριασμοί)

Εμποροβιοτεχνικός Σύλλογος Ηπείρου «Η Προόδος»: esipirou@gmail.com

Ελαιουργείο «τσέπης» – Παγκόσμια πατέντα Ηρακλειώτη. Χρήσιμη και για την Ήπειρο

FABRICA300

Το πρώτο ατομικό, οικολογικό ελαιουργείο στον κόσμο, «η φάμπρικα» όπως λέγεται, είναι πλέον γεγονός και ανήκει σε Ηρακλειώτη κατασκευαστή, που πρωτοπόρησε καταφέρνοντας να κατασκευάσει τη μονάδα αυτή, παράγοντας το ελαιόλαδο παραδοσιακά με τη μέθοδο της πίεσης και από τα υποπροϊόντα της ελιάς να παράγεται βιομάζα, αποφεύγοντας έτσι την όποια επιβάρυνση του περιβάλλοντος.

Αυτή είναι και η μεγάλη διαφορά από ατομικά ελαιουργεία που έχουν κατασκευάσει οι Ιταλοί, αφού λειτουργούν όπως τα κανονικά, με τη φυγόκεντρο δύναμη, όπως εξηγεί στη «Νέα Κρήτη» ο Μηνάς Καμπιτάκης, αποκαλύπτοντας δημόσια τη σημαντική του εφεύρεση, που από φέτος είναι πλέον στη διάθεση των ελαιοπαραγωγών!

Σε παγκόσμια κλίμακα πρόκειται για το πρώτο οικολογικό μικρό και μεσαίο ελαιουργείο, που αποτελεί ένα απίστευτο εργαλείο κυρίως για ελαιοπαραγωγούς με μεγάλες ποσότητες ελαιοκάρπου, που πλέον θα μπορούν να παράγουν το ελαιόλαδό τους μόνοι τους, αποφεύγοντας τις επανειλημμένες μεταφορές ελαιοκάρπου στα ελαιουργεία και βέβαια τις ατέλειωτες ώρες αναμονής και ξενυχτιού για να «αλέσουν» και να επιβλέψουν τη διαδικασία παραγωγής του ελαιολάδου τους. Δε χρειάζονται χώρους. Το μικρό ελαιουργείο είναι έκτασης μόλις 2 τετραγωνικών και το μεσαίο 6.

Η εφημερίδα μας, μόλις πληροφορήθηκε την ύπαρξη της πατέντας, επισκέφτηκε το εργοστάσιο του Μηνά Καμπιτάκη στη Βιομηχανική Περιοχή Ηρακλείου και κατέγραψε όλα τα στοιχεία για τον τρόπο λειτουργίας του ατομικού ελαιουργείου, που έχει παραχθεί σε δύο μεγέθη. Το μικρό μέγεθος στοιχίζει μόλις 12.000 ευρώ και το μεγάλο 20.000 ευρώ, που ως κόστος για τους μεγαλοπαραγωγούς, ή για παραγωγούς που θα μπορούσαν να συνεργαστούν και να το επιμεριστούν για να αλέθουν τις ελιές τους σε κοινό χώρο, δε θεωρείται καθόλου απαγορευτικό.

«Το λάδι που παράγεται από αυτό το ελαιουργείο», τονίζει ο κ. Καμπιτάκης, «είναι πυκνό σαν μέλι. Γιατί τα καλά χαρακτηριστικά δεν έχουν φύγει όπως γίνεται με τη φυγόκεντρο δύναμη. Όλα τα καλά συστατικά του λαδιού είναι βαριά. Όταν τα βάζεις λοιπόν σε ένα μηχάνημα που παίρνει 7.000 στροφές, όλα αυτά θα πάνε μαζί με το νερό. Και το λάδι που θα μείνει θα είναι πολύ λεπτό, όπως γίνεται με τη φυγοκέντριση. Το ατομικό ελαιουργείο λειτουργεί με πίεση και αυτή είναι η μεγάλη διαφορά με τα μεγάλα ελαιουργεία», όπως λέει. «Αλλά δεν είναι η πίεση, όπως ήταν παλιά οι μποξάδες, που υπήρχαν μικροοργανισμοί. Εδώ είναι καθαρό το λάδι, με συνεχή ροή, και δεν υπάρχει πρόβλημα μόλυνσης»…

Τρόπος λειτουργίας

Υπάρχει ένα αναβατόριο, που ανεβάζει τις ελιές. Το μικρό ελαιουργείο χωράει 200 κιλά ελιές την ώρα και το μεσαίο 350 κιλά την ώρα. Την ίδια ποσότητα αλέθει και ο σπαστήρας. Υπάρχει ένας μαλακτήρας που παίρνει και μαλάσσει αυτά τα 200 κιλά. Το πρώτο ζυμάρι που παράγεται πηγαίνει σε πιεστήριο, που λειτουργεί με φυσική πίεση. Το πιεστήριο πιέζει τη μάζα της ελιάς και βγάζει από την κάτω μεριά τα υγρά και το λάδι μαζί. Αυτά τα παίρνει μία αντλία και τα βάζει σε ένα δοχείο ανοξείδωτο πάντα από τον πάτο, για να γίνεται το καταστάλαγμα του λαδιού με φυσικό τρόπο.

Όταν γεμίσει λοιπόν αυτό το δοχείο, κάτι που φαίνεται από τον υαλοδείκτη, ενεργοποιείται ένα φλοτέρ. Ο χειριστής ανοίγει τη βρύση για να πάρει το λάδι. Αυτό που παίρνουμε είναι το λάδι από την πάνω μεριά, που είναι καθαρό. Όταν διαπιστώσει ο χειριστής ότι το λάδι σκουραίνει, τότε κλείνει και πάλι τη βάνα και βάζει καινούργια ποσότητα περιμένοντας να κατασταλάξει. Αυτός είναι ο διαχωριστής ο οικολογικός. «Αυτός είναι ο φυσικός τρόπος που χρησιμοποιούσαν παλιά οι φάμπρικες για να καθαρίζουν το λάδι», λέει ο Μηνάς Καμπιτάκης.

Λιγότεροι κίνδυνοι – Τα πλεονεκτήματα της φάμπρικας

Ο Μηνάς Καμπιτάκης αναφέρεται και σε άλλα πλεονεκτήματα που έχει ένας ελαιοπαραγωγός εγκαταλείποντας τον παραδοσιακό τρόπο έκθλιψης του ελαιοκάρπου. «Το πρώτο είναι ότι δε χρειάζεται να ξενυχτάει πλέον για να παράγει το λάδι του. Το δεύτερο είναι ότι θα αποφεύγει φαινόμενα όπως να μολύνεται το δικό του λάδι από το λάδι που είχε παράγει ο προηγούμενος από σαπισμένες ελιές. Και το τρίτο θέμα είναι ότι στα φυγοκεντρικά δεν μπορεί να καταλάβει ούτε ο παραγωγός, ούτε ο ελαιουργός πότε θα γίνει μια ζημιά από διακοπή ρεύματος ή από άλλη αιτία και να χαθεί ποσότητα από το παραγόμενο ελαιόλαδο»…

Καταλήγοντας, ο κατασκευαστής μας είπε ότι υπάρχουν διάφορες κατηγορίες παραγωγών, από τον ερασιτέχνη που από χόμπι θέλει να βγάλει το δικό του εμφιαλωμένο λάδι και να το διακινήσει στους φίλους του, μέχρι το μεγαλοπαραγωγό επαγγελματία. «Αν ένας παραγωγός δε θέλει να αναλάβει το κόστος, υπάρχουν και οι λύσεις παραγωγών που μπορούν να συνεργάζονται μεταξύ τους αλέθοντας σε ένα τέτοιο ελαιουργείο από κοινού τις ελιές τους», επισημαίνει και τονίζει ότι για την κατασκευή της «φάμπρικας» εργάστηκε σκληρά τρία χρόνια και πέρυσι την ολοκλήρωσε δοκιμάζοντας με επιτυχία τη λειτουργία της.

Του Χριστόφορου Παπαδάκη

Πηγή: http://www.neakriti.gr

Χρήσιμο και για Ηπειρώτες με μεγάλη παραγωγή λαδιού ή για μικρές επιχειρήσεις που θα ήθελαν να ασχοληθούν με τη παραγωγή και μεταποίηση σ’ αυτό τον κλάδο. Γιάννης Βέλλης