Κάθε τελευταία Κυριακή του Μάη οι γιορτές στο Σούλι

souli

 Έχοντας την Θεσ(η)πρωτων από τους αρχαίους χρόνους, έτσι και στην Τουρκοκρατία, με τον Διονύσιο φιλόσοφο οι Θεσπρωτοί ξεκίνησαν πρώτοι την επανάσταση.

Ακολούθησε το Σούλι το οποίο τιμάει η Θεσπρωτία και ολόκληρη η Ελλάδα!

Ο «ψηλός φράχτης» από βουνά είναι εκεί και μας περιμένει, να τιμήσουμε τους απλούς ανθρώπους που ανέβηκαν εκεί πάνω, τους σκληρούς μαχητές, που δεν διδάχτηκαν, πατριωτισμό και ελευθερία αλλά βίωναν με αυτό από την γέννα τους.

Οι αξίες αυτές πήγαν από πατέρα σε γιο και από παππού σε εγγόνι.

Ήταν το αυτονόητο για την ζωή τους και το υπερασπίστηκαν σε όλη την ζωή τους πληρώνοντας όχι φόρους με σκυμμένο κεφάλι, αλλά με αίμα της τιμής και της ελευθερίας!

Πολλοί ιστορικοί έγραψαν, διέγραψαν, παραποίησαν την ιστορία, ηθελημένα ή αθέλητα, όμως οι Σουλιώτες έκαναν το χρέος τους, όπως το αισθανόταν.

Γελάστηκαν από πολλούς δικούς μας – δικούς τους, ξεγελάστηκαν και από εχθρούς! Αγράμματοι, έντιμοι και υπερήφανοι όμως, λίγο ψωμί, νερό και μπαρούτι ήθελαν κατά τις μάχες.

Άφησαν παρακαταθήκη την τιμή τους την φιλοπατρία και την παλικαριά, χωρίς φανφάρες και περιαυτολογισμούς. Το Σούλι σαν τόπος έμεινε εδώ, μα τους Σουλιώτες δεν τους χωρούσε πια το Σούλι ούτε ολόκληρη η επανάσταση. Ανέβηκαν στην αιωνιότητα. Έγιναν ιδέα και η αλήθεια του ανθρώπου, για τα ιδανικά της αξιοπρέπειας!

Αν θέλουμε να τιμήσουμε τους Σουλιώτες ας διαβάσουμε πολύ ιστορία, πολύπλευρα και με οδηγό την έρευνα της αλήθειας. Ας σταθούμε ύστερα, να δούμε τα βουνά που περπάτησαν, που θυσιάστηκαν τόσοι δικοί μας άνθρωποι και πατριώτες. Ας σκύψουμε να κοιτάξουμε πού πατάμε στην γη και να πατάμε ελαφριά, διότι κάθε πατημασιά μας, έχει ποτιστεί με αίμα!

souli1

Tο Σούλι είναι πλέον μια έννοια πνευματική. Είναι η αντίσταση στην αλλοτρίωση, είναι ο ασυμβίβαστος χαρακτήρας, η αλήθεια του ανθρώπου.
Αν θέλουμε να πάμε στο Σούλι μόνο για να δούμε την θεαματική «αναπαράσταση» και να ακούσουμε μόνο ομιλητές και να δούμε χορούς, ας καθίσουμε σπίτι μας. Αυτό σημαίνει ότι νοερά πρέπει να είμαστε δίπλα τους, να νοιώσουμε τις στερήσεις, την αγωνία, τον πόνο, τον θάνατο, τις θυσίες, για να νοιώσουμε ότι είμαστε σε τόπο προσκυνήματος της ελευθερίας!  Και ας προβληματιστούμε…

Είμαστε ικανοί να  δρέψουμε τους καρπούς αυτής της ελευθερίας ή ολισθαίνουμε κάθε μέρα σε κατηφορικές ατραπούς χάνοντας τις αξίες μας, την  ιστορία μας, την γη μας και την ίδια την ελευθερία μας; Ας σκεφτούμε!

«Σούλι-Πηγάδια

Κάθισα λίγο να δουν τα μάτια της ψυχής μου τους ήρωες, να αναπνεύσω από τον καθάριο αέρα ηρώων. Να κοιτάξω πίσω και να μαζέψω κομμάτια της ιστορίας, να μαζέψω ό,τι απόμεινε, ό,τι χωράει η ψυχή του ανθρώπου. Να μαζέψω μια χούφτα λεύτερου αέρα που ‘μεινε -αν έμεινε- να τον κρατήσω μέσα μου, να πετάξω, προτού λείψει από της καθημερινότητας τα μικρά που βρήκαν την ιερή γη.Και να πάω…μα εδώ θα είμαι!»
Σωτήρης Λ. Δημητρίου

souli3

 

Η Δεντροκκλησιά του Αγίου Παϊσίου στο δρόμο για τον Αμάραντο της Κόνιτσας

 

D1

Η Δεντροκκλησιά του Αγίου Παϊσίου χτίστηκε -με πίστη και αγάπη- στο εσωτερικό μιας καμένης βελανιδιάς , ακολουθώντας τα βήματα του Αγίου Παϊσίου όπου στα νεανικά του χρόνια περνούσε από την περιοχή, πηγαίνοντας στο χωριό Αμάραντος για να εκτελέσει ξυλουργικές εργασίες και επισκευές σε ντόπιες οικίες.

D2

Βρίσκεται 22 χιλιόμετρα βόρεια της Κόνιτσας,δίπλα στον επαρχιακό δρόμο προς τον Αμάραντο (μόλις λίγα μέτρα μετά την διασταύρωση για το χωριό Αγία Βαρβάρα) Το υπεραιωνόβιο δέντρο στο εσωτερικό του είχε υποστεί αρκετές φορές καταστροφές και πυρκαγιές, (περαστικοί άναβαν φωτιά για να ζεσταθούν, ή ακόμα και για μπάρμπεκιου) με αποτέλεσμα κάθε χρόνο η κατάσταση του να επιδεινώνεται και να είναι έτοιμο να καταρρεύσει!! Τα σημάδια της καταστροφής είναι ορατά ακόμα και τώρα αν κοιτάξει κάποιος το άνοιγμα ανάμεσα στη μικρή καμπάνα θα δει το καμένο εσωτερικό , τα κάρβουνα τις στάχτες .

D3

Πριν λίγα χρόνια χάρη στην ιδέα και πρωτοβουλία ενός κατοίκου του χωριού Αγία Βαρβάρα το αδύναμο ευλογημένο δέντρο θωρακίστηκε εσωτερικά με πέτρα από την περιοχή και μετατράπηκε σε-Δεντροκκλησιά—προσκυνηματικό τόπο προς τιμή του Αγίου Παϊσίου. Εξωτερικά υπάρχει μια μικρή καμπάνα ενώ στο εσωτερικό που χωρούν μόλις δύο άτομα, υπάρχει εσοχή όπου ο επισκέπτης μπορεί να ανάψει το κερί του, ένα καντήλι, μια εικόνα του Χριστού και μια της Παναγίας και στο κέντρο η εικόνα του Αγίου Παϊσίου πλημμυρισμένη από τάματα πιστών.

D4

Το καμένο δέντρο έχει πρασινίσει και πάλι, έχουν βγει βελανίδια , και αποτελεί ένα κόσμημα για την περιοχή. Η δεντροκκλησιά κατέχει την Τρίτη θέση στα αξιοθέατα της Κόνιτσας σύμφωνα με τον παγκόσμιο οδηγό TripAdvisor.

D5

Στην Ελλάδα υπάρχουν ελάχιστα παρόμοια εκκλησάκια – τόποι προσκυνήματος μέσα σε δέντρο και προκαλούν το ενδιαφέρον Ελλήνων και ξένων επισκεπτών.

Ακριβώς δίπλα υπάρχει η εκκλησία της Αγίας Μαρίνας επίσης ογδόντα μέτρα από τη δεντροκλησσιά (έχει ταμπελάκι και μονοπάτι)υπάρχει ένα εκκλησάκι προς τιμήν του Άγιου Κοσμά του Αιτωλού όπου σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση, πέρασε από την περιοχή.

D7

 

Δείτε το βίντεο :

Αναγνωρίστηκαν από τον Άρειο Πάγο οι Πράσινοι

Areios-Pagos_1200x717-768x459

Μια νέα ελπίδα σε μια μαύρη μέρα για το περιβάλλον
Την ίδια στιγμή που περνούσε από τη Βουλή το νομοσχέδιο για περιβάλλον, που συγκέντρωσε τόσες αντιδράσεις, οι «Πράσινοι» περνούσαν την πόρτα του Αρείου Πάγου. Το ενωτικό κόμμα των Πράσινων, που έκανε το ιδρυτικό του συνέδριο ψηφιακά την πρώτη ημέρα της Άνοιξης, στις 21 Μαρτίου, έχει πια αναγνωριστεί και τυπικά. Με την πρώτη ευκαιρία που χαλάρωσε ο αποκλεισμός, κατάθεσαν στον Άρειο Πάγο σχετικό αίτημα, το οποίο υποστηριζόταν από τα 244 ιδρυτικά μέλη, που είχαν υπογράψει την ιδρυτική διακήρυξη.
«Μια νέα ελπίδα γεννήθηκε σε μια μαύρη μέρα για το περιβάλλον», δηλώνει ο συν-Εκπρόσωπος των Πράσινων Ευάγγελος Αστυρακάκης -Ασλάνης. «Το αντιπεριβαλλοντικό νομοσχέδιο στηρίχθηκε μόνο με ψήφους της Νέας Δημοκρατίας, αναδεικνύοντας την πολιτική της απομόνωση. Αυτή η πολιτική απομόνωση δίνει τον τόνο για την ανατροπή του νόμου αυτού από μια προοδευτική πλειοψηφία με καταλύτη τους Πράσινους, αυτόνομους και με ένα φρέσκο άνεμο πολιτικής συμπεριφοράς στην επόμενη Βουλή».
«Είμαστε τυπικά, οργανωτικά και πολιτικά έτοιμες κι έτοιμοι να εκφράσουμε τους πολίτες και να ανταποκριθούμε στην πρόκληση των εθνικών εκλογών, ακόμα κι αν αυτές γίνουν πρόωρα», δηλώνει η συν-Εκπρόσωπος των Πράσινων, Αλία Παπαγεωργίου. «Χρειάζονται παρεμβάσεις με μια άλλη πολιτική κουλτούρα που εκφράζεται ήδη σε ένα τμήμα της κοινωνίας».
Στη φωτογραφία, μέλη της Γραμματείας και του Συμβουλίου έξω από τον Άρειο Πάγο, όπου κατέθεσαν τον σχετικό φάκελο, με καταστατικό και προγραμματικές θέσεις, αφού εξετάστηκε και έγινε δεκτό το αίτημα της αναγνώρισης του πολιτικού κόμματος των Πράσινων.
Τα μέλη της Γραμματείας αποτελούν οι Ευάγγελος Αστυρακάκης-Ασλάνης και Αλία Παπαγεωργίου (Συνεκπρόσωποι), ο Αριστείδης Παπαδάκης (Συντονιστής), ο Γιάννης Βέλλης (Ταμίας) και οι Αθανάσιος Γούναρης και Μαρία Καβούρη (Μέλη). Αναπληρωματικά μέλη της Γραμματείας είναι οι Κατερίνα Βουτυράκη, Ρούλα Καστρινάκη, Κώστας Λουκέρης και Μιχάλης Τρεμόπουλος.
Μέλη του Συμβουλίου είναι οι: Αλέξανδρος Γεωργόπουλος, Έφη Δόδουρα, Ελεονώρα Ζώτου, Αντώνης Καλογεράκης, Γιώργος Κανέλλης, Κώστας Μαριόγλου, Κατερίνα Ντελλή, Μιχάλης Παναγιωτίδης, Δημήτρης Παπαϊωάννου, Γιάννης Παρασκευόπουλος, Άννα Ριτσατάκη, Λορέτα Σπάχο, Οδυσσέας Χιλιτίδης και Νίκος Χρυσόγελος. Αναπληρωματικά μέλη του Συμβουλίου οι Νίκος Γαγγιολάκης, Θανάσης Καρυάμης και Γιάννα Νίκης Σαραντοπούλου. https://prasinoi.eu

Grammateia_1200x717-1024x612

 

21 Απρίλη 1804. Ημερομηνία μνήμης και της θυσίας στο Σέλτσο

seltso4

Σέλτσο

ΣΕΛΤΣΟ: Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΘΥΣΙΑ ΤΩΝ ΣΟΥΛΙΩΤΩΝ

Η ιστορία της πατρίδα μας είναι γεμάτη από θυσίες για την ελευθερία και την αυτοδιάθεση. Λαός που ήθελε πάντα την ειρήνη και την δημιουργία, από αρχαιοτάτων χρόνων. Και πάντα δημιουργούσε, Τέχνες, Γράμματα, Πολιτισμό. Όλα τα παραπάνω όμως ήταν το δέλεαρ, άλλων λαών για την αρπαγή. Το καθήκον της προάσπισης της πατρίδας, έφερνε τους Έλληνες ενωμένους και έτοιμους για τον «υπέρ πάντων αγώνα».

DSC03133

 

 

 

Του Σωτήρη Λ. Δημητρίου

 

 

 

 

Σήμερα το να είμαστε Έλληνες πρέπει να το αποδεικνύουμε με την στάση ζωής κάθε μέρα και όχι ξαπλωμένοι στις δάφνες να επαναπαυόμαστε επάνω στις θυσίες των προγόνων μας. Και διαχρονικά, οι κάθε λογής εξουσίες, να μην οδηγούν την πατρίδα σε επικίνδυνες ατραπούς και τους Έλληνες, στην εξαθλίωση και στην στέρηση των αξιών τους.
Για χιλιάδες χρόνια η πατρίδα μας δεν θεώρησε δεδομένη την ελευθερία, αλλά διαρκώς έγραφε ιστορία βουτώντας την πέννα στο αίμα των παιδιών της, ενώ ταυτόχρονα δημιουργούσε: Τέχνες, Γράμματα, Πολιτισμό.

Διανύοντας μία βάρβαρη οπισθοδρόμηση από πλιατσικολόγους κατακτητές φτάσαμε στα νεώτερα χρόνια της ιστορίας μας και τα βαριά μας βήματα, μας οδηγούν στα κάστρα της λευτεριάς της πατρίδας μας. Έτσι φτάνουμε και στο Σούλι.
Μερικοί υπόδουλοι, από χωριά κυρίως της Θεσπρωτίας και του Φαναρίου Πρεβέζης αλλά και κάποιοι λίγοι ακόμα από την υπόλοιπη Ήπειρο, μη αντέχοντας την σκλαβιά και τις συνέπειες της σκλαβιάς και τους εξευτελισμούς, ανέβηκαν γύρω στο 1.700 στα Κασσωπαία όρη και δημιούργησαν τους οικισμούς, κυρίως το Σούλι, την Κιάφα και την Σαμονίβα, με την γνωστή στο Πανελλήνιο και όχι μόνο, ιστορία.

Oι Σουλιώτες μαχητές της ελευθερίας πολέμησαν αψηφώντας τον κίνδυνο για την προάσπιση των ιδανικών τους. Με την γνωστή ιαχή τους:
«Ω ντέρα, ω μπούρα, μπι τάα… τρίμαα»,
έκαναν γιουρούσια και είχαν γίνει ο φόβος και ο τρόμος των τουρκαλβανών, που πάντα ήσαν υπεράριθμοι. Συνήθως ένας προς δέκα. Και θυσιάστηκαν για τα ιδανικά τους, κατά την διάρκεια ολόκληρου του αγώνα..
Αποδεκατίστηκαν και κατέληξαν να μείνουν στο τέλος του αγώνα κάποιες εκατοντάδες, μας λένε οι ιστορικοί μας. Πολεμούσαν γυναίκες άντρες, ενώ τα αγόρια, εκπαιδεύονταν στα όπλα από τα επτά τους χρόνια και από τα δέκα κρατούσαν καριοφίλι στην μάχη τις περισσότερες φορές και λογίζονταν ως άντρες.
Τα βαριά βήματά μας, μας έφεραν σήμερα και σε τούτο εδώ το θυσιαστήριο, στο Σέλτσο. Στο μεγαλύτερο θυσιαστήριο των Σουλιωτών στο φεύγα τους από τον αγαπημένο τους τόπο, το Σούλι.
Οι Σουλιώτες μη έχοντας να φάνε και εξασθενημένοι από αρρώστιες και κακουχίες, πέτυχαν μία αξιοπρεπή συνθηκολόγηση στις 12 Δεκεμβρίου του 1803 και εγκαταλείπουν ανά τμήματα το Σούλι. Μετά την ανατίναξη της μπαρουταποθήκης που δεν ήταν άλλη από το εκκλησάκι της Αγ. Παρασκευής στο Κούγκι, ο Αλή πασάς βρήκε την αφορμή ότι καταπατήθηκε η συμφωνία της συνθηκολόγησης που είχαν υπογράψει οι Σουλιώτες, να παραδώσουν δηλαδή τα πυρομαχικά.
Η πρώτη ομάδα με αρχηγούς Τζαβελλαίους και τον Δήμο Δράκο, περί τους 2.000 έφτανε στην Πάργα.
Δύο ακόμη ομάδες υπό τον Κίτσο Μπότσαρη και τον γέρο Κουτσονίκα κινήθηκαν προς το Ζάλογγο με σκοπό ένα τμήμα τους να εγκατασταθεί στην Λάμαρη, στον κάμπο του Λούρου και Ζαλόγγου ενώ το πιο πολυάριθμο τμήμα, όταν φτάσει εκεί να συνεχίσει για το Βουλγαρέλι, όπου από το 1800 είχε εγκατασταθεί η οικογένεια των Μποτσαραίων, εγκαταλείποντας το Σούλι ως αντάλλαγμα με το αρματολίκι των Τζουμέρκων.
Οι οικογένειες που κατέφυγαν στο Ζάλογγο, αντιμετώπισαν και πάλι την μανία των τουρκαλβανών του Αλή. Στο Ζάλογγο γκρεμίστηκαν για να μην πέσουν στα χέρια των τουρκαλβανών 22 γυναίκες και 6 άντρες από το ψηλότερο σημείο, αφού πρώτα οι μανάδες πέταξαν τα μικρά παιδιά τους, για να μην πέσουν στα χέρια των εχθρών.
Μετά την μάχη του Ζαλόγγου ο Αλή πασάς έστειλε 500 στρατιώτες για να συλλάβουν 23 οικογένειες Σουλιωτών που μένανε στην Ρηνιάσα. Οι Τουρκαλβανοί μπήκαν στο χωριό και άρχισαν να σκοτώνουν και να αιχμαλωτίζουν. Μια Σουλιώτισσα η Δέσπω Σέχου μάζεψε όλη την φαμίλια της στου Δημουλά τον πύργο κι άνοιξε πόλεμο με τους τουρκαλβανούς. Όταν κινδύνεψαν να σκλαβωθούν, έβαλε φωτιά στην μπαρουταποθήκη και γκρεμίστηκε ο πύργος μαζί με τα 11 άτομα της οικογένειας, που ήταν μέσα.

Σέλτσο, η μεγάλη θυσία

Τέλη Δεκέμβρη του 1803 κίνησαν από το Βουργαρέλι για την Βρεστενίτσα 1.148 Σουλιώτες άντρες και γυναικόπαιδα με αρχηγούς Κίτσο και Νότη Μπότσαρη.
Ο Κίτσος Μπότσαρης θεώρησε ότι θα αμυνόταν εκ του ασφαλούς από την μονή του Σέλτσου, επειδή αποτελούσε φυσικό οχυρό. Το λάθος του όμως ήταν ότι δεν έλαβε υπ’ όψιν πως δεν υπάρχει έξοδος διαφυγής, όπως απαιτεί η τακτική του πολέμου, αλλά και δεν είχε άλλη επιλογή.
Όλο το χειμώνα έμειναν αποκλεισμένοι στο Σέλτσο, με λιγοστά τρόφιμα και πολεμοφόδια που τους προμήθευαν κρυφά, οι κάτοικοι των γύρω περιοχών του Λιάσκοβου και της Βρεστένιτσας.
Στις 21 Απρίλη του 1804 μετά από τρίμηνη πολιορκία και προδοσία του Γιώργου Κύργιου, ανιψιού του Ζίκου Μίχου (του είχε υποσχεθεί ο Αλή πασάς το αρματολίκι της Λάκκας εάν τους βοηθούσε να πάρουν το μοναστήρι) μία ομάδα από 3.000 Τουρκαλβανούς και άλλους 1.200 εφεδρικούς Αλβανούς εξουδετέρωσε την αντίσταση του Φυλακίου «Προφήτης Ηλίας» που βρισκόταν πάνω από την μονή του Σέλτσου και εισέβαλε στο χώρο του μοναστηριού.
Οι Σουλιώτες χωρίς εφόδια, νηστικοί και κυκλωμένοι θέλουν έξοδο ή ηρωικό θάνατο. Με τα γιαταγάνια στα χέρια «300 ακάλυπτοι σαρώνουν το παν πλην γέφυρας Κοράκου», γράφει χαρακτηριστικά ο Πουκεβίλ. Ο γέρο-Νότης Μπότσαρης πέφτει με πέντε πληγές και συλλαμβάνεται αιχμάλωτος, ενώ σχεδόν όλοι οι άνδρες φονεύονται. Άλλοι σφαγιάστηκαν ή αιχμαλωτίστηκαν, ενώ ο Κίτσος μαζί με τον 13χρονο Μάρκο και 10 Σουλιώτες γλίτωσαν της σφαγής μέσα σε μια σπηλιά.

Και οι Σουλιώτισσες!

image2

Η Λένω Μπότσαρη. Σύμβολο της θυσίας
των Σουλιωτισσών στο Σέλτσο

image-1

Σουλιώτισσες στο Σέλτσο
Η μάχη τελείωσε με την μεγάλη θυσία!

Το τελευταίο τραγικό φιλί της μάνας «επιθανάτιος ασπασμός». Γλυκό φιλί φρικτού αποχωρισμού. Όλεθρος, οδύνη και αυλαία θανάτου. Οι τουρκαλβανοί, εκείνα τα αιμοβόρα και άθλια κτήνη, για το μόνο που ενδιαφερόντουσαν, ήταν το πώς θα γέμιζαν το χαρέμι του Αλή με καινούργιο «πεσκέσι». Ούτε νεκρές δεν είχαν την χαρά να τις δουν. Και τα παιδιά τους, δεν θα τα άφηναν στο σφαγείο του Αλή. Ούτε να γίνουν ευνούχοι ή γενίτσαροι. Τα πήραν μαζί τους στον δρόμο της θυσίας και της αιωνιότητας. Στα παγωμένα νερά του Αχελώου. Καλύτερα σε έναν υπερήφανο και έντιμο θάνατο, παρά σε μια ντροπιασμένη ζωή. Κυνηγημένες οι 250 και πλέον τον αριθμό , γυναίκες, μάνες και παιδιά όπως ήταν φώναξαν όλες μαζί «μόρτε» (θάνατος) και όρμισαν χωρίς δεύτερη σκέψη, από τον «Πέτακα» προς το απύθμενο βάραθρο της Γκούρας πίσω από τη Μονή σχεδόν τρέχοντας, λες και θα πηδούσαν απέναντι ένα μικρό ρέμα. Στο μεγαλύτερο και τραγικότερο άλμα της ζωής και του θανάτου. Στο άλμα της υπερηφάνειας και της αιωνιότητας. Αφήνοντας άφωνα τα αιμοβόρα κτήνη, τους Τουρκαλβανούς του Αλή Πασά Τεπελένα.
Στην φονικότατη αυτή μάχη σκοτώθηκαν μεταξύ άλλων, ο Νέστωρ γέρο Κουτσονίκας με τους δυο γιους του Αθανάσιο και Ιωάννη, ο Γούση Μπούσμπος (πατέρας του ήρωα Πύλιο Γούση) και πολλοί άλλοι εκ των προκρίτων.
Υπέστησαν πραγματική γενοκτονία οι Μποτσαραίοι και οι Κουτσονικαίοι στο Σέλτσο, και οι λοιποί Σουλιώτες που ήσαν στην μάχη του Σέλτσου. Αφού από τους 1.480 διασώθηκαν μόνο 80 !
Ο Κίτσο Μπότσαρης κατάφερε να «σπάσει» ανάμεσα από τις εχθρικές φάλαγγες και να μεταβεί στα Επτάνησα.
Σε μια μέρα χάθηκαν τρεις γενιές Μποτσαραίων, Κουτσονικαίων μαζί και όχι μόνο.
Τον δραματικό επίλογο περιγράφει Λακωνικά και με ουσιώδης φράσεις ο Λάμπρος Κουτσονίκας, εγγονός του γέρο Κουτσονίκα στην «ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ» Τόμος Α΄ του 1863 σελ. 103.«Ούτω λοιπόν απεξενώθησαν οι Σουλιώται της φιλτάτης αυτών πατρίδος, την οποίαν εξ’ αμνημονεύτων αιώνων δια ποταμών αιμάτων υπερασπίσθησαν παλαίοντες μετά πολλών Σατραπών της Οθωμανικής αυτοκρατορίας από την αρχή της εν Ηπείρω εισβολής αυτών, μετά την οποίαν αι γενόμεναι μάχαι ολίγαι μόνο εισί γνωσταί αι σημειωθείσαι εν τη παρούσει ιστορία, μέχρι της ελεύσεως του Αλή πασά, ώστις ερρέθη δι’ όλων των πονηρών μέσων αυτού, ηδυνήθη να τους αποξενώσει της πατρίδος των.
Ήταν μία ακόμη θυσία που η Τιμή και η Δόξα, ανταμώνουν με την Ιστορία. Σφίγγουν τα χείλη για να μη βγει ούτε λυγμός και υποκλίνονται βαθιά και αμέσως μετά ορθώνουν το ανάστημα και ατενίζουν μακριά το μέλλον αφήνοντας ίσως, ένα διαμάντι να φύγει από τα βουρκωμένα μάτια τους! Χωρίς καθόλου να κλάψουν!!!

Οι πράσινες ιδέες κυκλοφορούν!

PRASINOI 1

Περήφανοι για το πρώτο ηλεκτρονικό συνέδριό τους οι Πράσινοι
Το πρώτο ηλεκτρονικό συνέδριο και μάλιστα Πράσινο υλοποιήθηκε στη χώρα μας, σε μια εποχή που ο κορονοϊός επιβάλλει την απαγόρευση της κυκλοφορίας.
Πρόκειται για το ιδρυτικό συνέδριο του ενιαίου Πράσινου κόμματος της Ελλάδας που πραγματοποιήθηκε στις 21-22 Μαρτίου, συνενώνοντας δυνάμεις από τον ευρύτερο οικολογικό χώρο. Στη σχετική πρωτοβουλία, που συγκροτήθηκε τον περασμένο Νοέμβρη, συμμετέχουν ήδη τα κόμματα «Πράσινοι -Αλληλεγγύη» και «Κόμμα Πειρατών Ελλάδας», το «Οικολογικό Δίκτυο», πρώην στελέχη άλλων κομμάτων, οι δύο πρώην ευρωβουλευτές του χώρου, αυτοδιοικητικοί και ενεργοί πολίτες που ενστερνίζονται τις πράσινες αξίες και την αυτονομία της πολιτικής οικολογίας.
«Οι Πράσινες ιδέες κυκλοφορούν!», δηλώνει ο νέος συν-εκπρόσωπος των Πράσινων Ευάγγελος Αστυρακάκης-Ασλάνης. «Οι Πράσινοι είναι πλέον εδώ, με δυνατή φωνή, προτάσσοντας την προστασία της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος, τη βιώσιμη ευημερία, τη συμμετοχική δημοκρατία, τον σεβασμό της ανθρώπινης ποικιλομορφίας, τη δράση απέναντι στην κλιματική κρίση, την κοινωνική ανισότητα και τη μισαλλοδοξία».
«Επιλέξαμε την πρώτη μέρα της Άνοιξης για να πραγματοποιήσουμε το ιδρυτικό μας συνέδριο. Η δραματική διεθνής συγκυρία με τον κορονοϊό μας βρήκε έτοιμες και έτοιμους να το μετατρέψουμε στο πρώτο πολιτικό συνέδριο που γίνεται εξ ολοκλήρου ψηφιακά. Και είμαστε περήφανοι γι’ αυτό», δηλώνει η δεύτερη συν-εκπρόσωπος των Πράσινων Αλία Παπαγεωργίου.
Το διήμερο ιδρυτικό Συνέδριο των Πράσινων πραγματοποιήθηκε εξ ολοκλήρου διαδικτυακά, με μεγάλη συμμετοχή των μελών, από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό. Τα μέλη της πρωτοβουλίας για ένα ενιαίο Πράσινο κόμμα υιοθέτησαν προγραμματικές θέσεις και καταστατικό αλλά και ανέδειξαν ηλεκτρονικά τα όργανα του κόμματος!
Μέσα από την ηλεκτρονική διοργάνωση, οι Πράσινοι πέρασαν ήδη από τη θεωρία στην πράξη, επιτυγχάνοντας μηδενικά απόβλητα και δραματική μείωση του ανθρακικού αποτυπώματος του Συνεδρίου, ενώ παράλληλα διασφάλισαν ίσους όρους για τη συμμετοχή μελών από απομακρυσμένες γεωγραφικές περιοχές.
Τα μέλη υιοθέτησαν κείμενο Διακήρυξης και συζήτησαν μεταξύ άλλων για την υγεία, την οικονομία, την ενέργεια, την Τοπική Αυτοδιοίκηση, την εξωτερική πολιτική, την πολιτική συγκυρία, τις εξορύξεις υδρογονανθράκων και την Παιδεία. Υιοθέτησαν, επίσης, ψηφίσματα που αφορούν την αντιμετώπιση της πανδημίας, τη διαχείριση της προσφυγικής κρίσης, τα απορρίμματα κ.α.

Πιο αναλυτικά:
Στο Συνέδριο των Πράσινων συζητήθηκαν και εγκρίθηκαν, εκτός από το καταστατικό, και αναλυτικές Προγραμματικές Θέσεις 170 σελίδων, οι οποίες θα τύχουν περαιτέρω επεξεργασίας από ειδικές Θεματικές Ομάδες, μέχρι το δια ζώσης Συνέδριο, που θα οργανωθεί μετά τη λήξη των μέτρων για τον κορονοϊό. Ανέδειξαν, επίσης, 24μελές Συμβούλιο και 6μελή Γραμματεία, που θα καταθέσει το συντομότερο αίτηση στον Άρειο Πάγο για την ίδρυση του κόμματος των Πράσινων.
Τα μέλη της Γραμματείας αποτελούν οι: Ευάγγελος Αστυρακάκης-Ασλάνης και Αλία Παπαγεωργίου (Συν-Εκπρόσωποι), ο Αριστείδης Παπαδάκης (Συντονιστής), ο Γιάννης Βέλλης (Ταμίας) και οι Αθανάσιος Γούναρης και Μαρία Καβούρη (Μέλη). Αναπληρωματικά μέλη της Γραμματείας είναι οι Κατερίνα Βουτυράκη, Ρούλα Καστρινάκη, Κώστας Λουκέρης και Μιχάλης Τρεμόπουλος.
Τα Μέλη του Συμβουλίου αποτελούν οι: Αλέξανδρος Γεωργόπουλος, Έφη Δόδουρα, Ελεονώρα Ζώτου, Αντώνης Καλογεράκης, Γιώργος Κανέλλης, Κώστας Μαριόγλου, Κατερίνα Ντελλή, Μιχάλης Παναγιωτίδης, Δημήτρης Παπαϊωάννου, Γιάννης Παρασκευόπουλος, Άννα Ριτσατάκη, Λορέτα Σπάχο, Οδυσσέας Χιλιτίδης και Νίκος Χρυσόγελος. Αναπληρωματικά μέλη του Συμβουλίου οι Νίκος Γαγγιολάκης, Θανάσης Καρυάμης και Γιάννα Νίκης Σαραντοπούλου.
Στο Συνέδριο εγκρίθηκαν τρία ψηφίσματα που προτάθηκαν από τα μέλη και αφορούν: α) στην ασφάλεια και την προστασία των προσφύγων και των νησιωτών από την πανδημία του κορονοϊού, β) σε προτάσεις για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της πανδημίας στην οικονομία και στην εργασία και γ) στη ματαίωση της επέκτασης του ΧΥΤΑ Φυλής.
Το διαδικτυακό Συνέδριο των Πράσινων είναι το πρώτο ιδρυτικό συνέδριο κόμματος στην ιστορία που έχει πραγματοποιηθεί με αυτό τον τρόπο! Τα μέτρα για τον περιορισμό της εξάπλωσης του κορονοϊού δεν τους εμπόδισαν να ιδρύσουν ένα νέο πολιτικό φορέα, που φιλοδοξεί να εξελιχθεί σε ένα μαζικό Πράσινο κόμμα της Ελλάδας. Αντίθετα τους έδωσαν την ευκαιρία να οργανώσετε ένα συνέδριο με εξαιρετικά μεγάλη συμμετοχή, της τάξης του 75% των εγγεγραμμένων μελών καθώς και ζωντανή δημόσια μετάδοση του μεγαλύτερου μέρους του, με σχεδόν μηδενικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα!

Περισσότερα:   https://prasinoi.eu

Ο πολέμαρχος Κίτσος Τζαβέλλας

kitsos_tzavelas

Σούλι το 1801 – Αθήνα 9 Μαρτίου 1855

sot dim

Γράφει ο Σωτήρης Λ. Δημητρίου Τακτικό μέλος της «Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών»

 

 

 

 

 

Οι Τζαβελλαίοι καταγόμενοι από την Ντράγανη ή Δράγανη (Αμπελιά) Θεσπρωτίας απόγονοι του Παπα-Ζάχου (παπα-Ζαχαρίας), ήταν από τις ηγετικές οικογένειες που ίδρυσαν αρχικά το χωριό του Σουλίου, από τις οποίες ξεκίνησε και ο προεπαναστατικός αγώνας και συνεχίστηκε με την επανάσταση του 1821.
Ο Κίτσος Τζαβέλλας ήταν δευτερότοκος γιος του Φώτου και εγγονός του Λάμπρου Τζαβέλα και της Μόσχως. Μετά την συνθηκολόγηση του 1803 οι Σουλιώτες έφτασαν στην Πάργα και μετά στην Κέρκυρα, όπου μεγάλωσε ο Κίτσος, με τις ιστορίες του Σουλίου που είχαν γίνει θρύλος.
Στις 12 Δεκεμβρίου1820 οι Σουλιώτες ξαναγύρισαν στο Σούλι όπου τους παραχωρήθηκε το κάστρο της Κιάφας από τον Αλή Πασά. Ήδη ο Αλής ήταν σε πόλεμο με τον Σουλτάνο και αναγκασμένος να υπερασπιστεί το πασαλίκι του, υποσχέθηκε στους Σουλιώτες ότι θα τους επιτρέψει να γυρίσουν για πάντα στο Σούλι, αρκεί να τον βοηθήσουν κατά του Σουλτάνου. Ο Κίτσος Τζαβέλλας υπέγραψε κι αυτός τη συμφωνία με τους Τουρκαλβανούς, όντας τότε 19 χρονών και ήδη μυημένος Φιλικός. Μετά την ήτα και τον θάνατο του Αλή από τον Χουρσίτ, ο δεύτερος επιτέθηκε κατόπιν εναντίον των Σουλιωτών, με 14.000 πεζούς και ιππικό, έναντι 1.000 Σουλιωτών και παρασουλιωτών πολεμιστών. Φεύγοντας ο Χουρσίτ στις 17 Ιουνίου 1822, άφησε τον Ομέρ Βρυώνη με Μουχουδάρη και 6.000 τουρκαλβανούς που επιτίθενται στο Ναυαρίκο, ο δε Αλβανός αρχηγός Σιλιχτάρ Μπόδας επιτίθεται στην Κιάφα. Ο Κίτσος Τζαβέλλας συμμετέχει και διακρίνεται στις επιχειρήσεις για την άμυνα της Κιάφας.
Η στέρηση εφοδίων και η λειψυδρία, η καταστροφή στο Πέτα και η χωρίς νίκη, μάχη της Σπλάντζας, με τον θάνατο του Κυριακούλη Μαυρομιχάλη, ανάγκασε τους Σουλιώτες σε αξιοπρεπή συνθηκολόγηση και εγκαταλείπουν πια οριστικά το Σούλι για τα Επτάνησα. Στις 2 Σεπ 1822, οι Σουλιώτες και μαζί τους ο Κίτσος Τζαβέλλας έφυγαν απ’ εκεί στα Νοτιότερα μέτωπα, από όπου συνέχισαν τον αγώνα εναντίον των Τούρκων.
Πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου από 20 Οκτ – 31 Δεκ 1822, η συμβολή των Σουλιωτών και ιδιαίτερα των οπλαρχηγών Κίτσου Τζαβέλλα και Μάρκο Μπότσαρη, ήταν μεγάλη.
Μελανό σημείο στον αγώνα διάφορες αντιζηλίες εκ των οποίων μία μας περιγράφει ο Κωνσταντίνος Μεταξάς έπαρχος, στα απομνημονεύματα του, για διχόνοιες και αντιζηλίες μεταξύ των οπλαρχηγών. Λίγους μήνες πριν η κυβέρνηση είχε προβιβάσει τον Μάρκο Μπότσαρη στο βαθμό του στρατηγού. Αυτό δυσαρέστησε τους Τζαβελλαίους και τους άλλους οπλαρχηγούς, που θεώρησαν την προαγωγή του Μάρκου σαν αρχηγεία, κάτω από την οποία ήταν υποχρεωμένοι να υπηρετήσουν οι άλλοι οπλαρχηγοί, πράγμα που κανένας δεν δεχόταν. Μεσολαβεί ο Μεταξάς και δίνει αμοιβαίες εξηγήσεις (όπως γράφει). Για να λείψουν οι αντιζηλίες που εκδηλώθηκαν ανάμεσα στους συμπατριώτες του, ο Μάρκος προσκάλεσε τους Σουλιώτες και, αφού τους τόνισε ότι το μόνο που έχει σημασία στην περίσταση ήταν η ομόνοια για να αντιμετωπίσουν ενωμένοι τον τρομερό κίνδυνο που τους απειλούσε, έσκισε το δίπλωμα της στρατηγίας σε μικρά κομματάκια και τα σκόρπισε στα πόδια τους, με τα λόγια : «Όποιος είναι άξιος παίρνει το δίπλωμα αύριο μπροστά στον εχθρό». Πήγε από την ανατολική πλευρά ο Κίτσος Τζαβέλλας και ο Μάρκος με τους δικούς του μπήκε την νύχτα στο στρατόπεδο του Τζελαντίν μπέη σφάζοντας τουρκαλβανούς. Θέλοντας να πιάσει ζωντανό ή να σκοτώσει τον Τζελαντίν μπέη, ενώ συνέχισε να σφάζει τραυματισμένος στον βουβώνα, πυροβολήθηκε στο μέτωπο. Ο θάνατος του Μάρκου θεωρήθηκε εθνική συμφορά.
Μεσολόγγι, Οκτώβρης 1823, ο Κίτσος Τζαβέλλας στήνει με 300 άνδρες ενέδρα και οι Τούρκοι χάνουν 350 ιππείς ενώ αφήνουν πολλά λάφυρα. Γρήγορα φαίνεται η πολεμική ιδιοφυΐα του Κίτσου Τζαβέλα και γίνεται γνωστός στην επαναστατημένη Ελλάδα.
Ο Κίτσος Τζαβέλλας μαζί με τους Σουλιώτες είχε σημαντική συνεισφορά στην μάχη της Άμπλιανης όπου επωφελούμενος την δυσχερή θέση του εχθρού, επιτέθηκε την στιγμή που έπρεπε με τους άνδρες του και ανάγκασε τους Οθωμανούς σε άτακτο φυγή.
Στις 7 Απρίλη 1825 τα κυριότερα ελληνικά σώματα που είχαν σταλεί για να αντιμετωπίσουν τους Αιγυπτίους του Μπραΐμη, ήταν του Καραϊσκάκη, του Δράκου, του Κώστα Μπότσαρη και του Κίτσο Τζαβέλλα. Απέναντι σε έναν πολυάριθμο, πάνοπλο και οργανωμένο στρατό.
Στις 7 Αυγούστου 1825 μπήκε στο πολιορκημένο Μεσολόγγι και όταν ο Κιουταχής απείλησε το μικρό νησί Κλείσοβα το Μάρτιο του 1826 ο Τζαβέλλας έσπευσε με λίγους άνδρες να ενισχύσει την άμυνά του.

Τζαβ.

Ο Κίτσος Τζαβέλας, λιθογραφία του 1840

Πρωταγωνίστησε κατά την Έξοδο του Μεσολογγίου επικεφαλής 2.500 ανδρών, από τους οποίους σώθηκαν μόνο 1.300 και κατέφυγε στα Σάλωνα (Άμφισσα). Το 1827, πολέμησε στην Αττική με τον Γ. Καραϊσκάκη, μετά το θάνατο του οποίου διορίστηκε αρχηγός του στρατοπέδου στον Πειραιά.
Ο Κίτσος Τζαβέλλας διετέλεσε πληρεξούσιος των Σουλιωτών στη Γ΄ Εθνοσυνέλευση
το 1827 και ήταν σώφρων και αμετακίνητος στα εθνικά θέματα.
Το 1828 έγινε από τον Ιωάννη Καποδίστρια, χιλίαρχος της Α΄ χιλιαρχίας, με πεντακοσίαρχους τους Χρήστο Φωτομάρα και Γιαννούση Πανομάρα.
Τον Αύγουστο του 1828, εκστρατεία του Κίτσου Τζαβέλλα στην Κεντρική Στερεά με 1.400 συνολικά άνδρες. Με ενίσχυση Α΄ πεντακοσιαρχία του Χρ. Φωτομάρα άνδρες του τοπικού οπλαρχηγού Γιάννη Φαρμάκη κ.α., υπό τον Κίτσο Τζαβέλλα έγιναν σκληρές μάχες με τα τουρκικά στρατεύματα και επέτυχαν σημαντικές νίκες. Μαζί δε με την Γ΄ χιλιαρχία υπό τον Ι. Στράτο πετυχαίνουν νέες σημαντικές νίκες και εδραιώνουν την ελληνική κυριαρχία στο μεγαλύτερο μέρος της Κεντρικής Στερεάς. Αφού ενώθηκαν και με άλλες τοπικές ελληνικές δυνάμεις, απελευθέρωσαν ολόκληρη την περιοχή του Καρπενησίου, Φθινόπωρο 1828.
Τον Μάρτιο του 1829 ο Κίτσος Τζαβέλλας κατευθύνεται προς την Ναύπακτο και ενώνει τις δυνάμεις του με Νικολό, Χριστόδ. Χατζηπέτρο, Σπηρομήλιο, Γ. Βάγια όπου είχε φτάσει και ο Μιαούλης με την φρεγάτα «Ελλάς». Από στεριά και θάλασσα, καταλαμβάνουν πρώτα στις 13 Μαρτίου 1829 το Αντίρριο, όπου παραδίνεται η φρουρά του και συνεχίζουν προς την Ναύπακτο, όπου ήταν ο Κιορ Ιμπραήμ πασάς με 5.000 πολεμιστές. Μετά λίγων ημερών πολιορκία, αναγκάστηκαν οι Οθωμανοί, να υπογράψουν ανακωχή. Στις 18 Απριλίου στο Ιτς Καλέ κυμάτιζε η σημαία της ελεύθερης Ναυπάκτου οι Τούρκοι αποχώρησαν στις ως τις 22 Απριλίου.
Ο Κ. Τζαβέλλας είχε συνταχθεί με τον Ι. Καποδίστρια και μετά τη δολοφονία του στις 27 Σεπτεμβρίου 1831, αναμίχθηκε στις συγκρούσεις που ακολούθησαν. Τον Σεπτέβρη του 1833 ο Κίτσος φυλακίστηκε, μαζί με τον Θεόδωρο και Γενναίο Κολοκοτρώνη και Πλαπούτα από την αντιβασιλεία. Αργότερα, που ο Όθων απέκτησε ισχυρά ερείσματα στους Σουλιώτες, διόρισε υπασπιστές του τον Κίτσο Τζαβέλλα και τον Νότη Μπότσαρη. Ο Κίτσος Τζαβέλλας, μαζί με τον Γενναίο Κολοκοτρώνη, τον Κώστα Μπότσαρη και το Γεώργιο Κουντουριώτη, είχαν κουραστεί, από τους κινδύνους και απογοητεύσεις όσες φορές είχαν αντιστρατευτεί το καθεστώς. Αναζήτησαν την ηρεμία και ασφάλεια στη βασιλική προστασία.
Ας σημειωθεί εδώ ότι η Φωτεινή Τζαβέλλα, αδερφή του Κίτσου είχε παντρευτεί τον Γενναίο Κολοκοτρώνη, γιο του Γέρου του Μωριά. Είχε δε, διατελέσει και κυρία επί των τιμών στη βασιλική αυλή του Όθωνα.
Ο Κ. Τζαβέλλας έφτασε τότε στο βαθμό του υποστρατήγου.

kitsos_tzavelas

Στις 6 Αυγούστου 1844 ο Κωλέττης σχηματίζει κυβέρνηση, με Υπουργό Στρατιωτικών το Κίτσο Τζαβέλλα. Στις 7 Σεπτεμβρίου 1847, μία εβδομάδα μετά το θάνατο του Κωλέττη, (31 Αυγ 1847) , ο Όθων αποφάσισε να διατηρήσει στην κυβέρνηση το κόμμα του εκλιπόντος Κωλέττη, αναθέτοντας την πρωθυπουργία στον Υποστράτηγο Κίτσο Τζαβέλλα.
Ο στρατηγός Κίτσος Τζαβέλλας, ήταν Σουλιώτης πολέμαρχος με μεγάλη δράση στον επαναστατικό αγώνα, είχε εκπροσωπήσει τους Σουλιώτες σε πολλές εθνικές συνελεύσεις και είχε διατελέσει βουλευτής και γερουσιαστής (1827,1847) όπως είχε διατελέσει επί μακρόν υπασπιστής του Βασιλέως, αλλά και ήταν αγράμματος καθ’ ολοκληρίαν. Ο μεγάλος αυτός Σουλιώτης ήρωας είχε πλήρη και μετριόφρονα επίγνωση του εαυτού του. Είχε αρνηθεί ήδη , τρία χρόνια πρωτύτερα, να γίνει Υπουργός, όπως αναφέρει ο Α. Γούδας στους «βίους παράλληλους».
Η εξάμηνη πρωθυπουργία του Κίτσου Τζαβέλλα ( 7 Σεπτεμβρίου 1847 – 7 Μαρτίου 1848 ) συνέβη εν μέσω αναταραχών από ανταρτικά κινήματα που δρούσαν από την εποχή του Κωλέττη.
Ο Κ. Τζαβέλλας παραιτήθηκε από πρωθυπουργός στις 6 Μαρτίου 1848.
Το 1854, στην Ήπειρο έλαβε χώρα μεγάλο επαναστατικό κίνημα, με απανωτές επιτυχίες υπέρ των επαναστατών. Στο πλευρό των επαναστατών προσέτρεξαν παλαίμαχοι Ηπειρώτες, μεταξύ των πρώτων και ο Κίτσος Τζαβέλλας. Η πορεία των γεγονότων ανέδειξε αδιαφιλονίκητο αρχηγό των ελληνικών δυνάμεων τον Κ. Τζαβέλλα. Μετά όμως την 12 Απριλίου έγινε εμφανής η έλλειψη συντονισμού των επιχειρήσεων των επαναστατών, που αντιμετώπιζαν κατά πολύ υπέρτερες δυνάμεις. Σύμμαχοι των Τούρκων φανερά η Αγγλία και η Γαλλία, ως και ναυτικό αποκλεισμό της Ελλάδος με την κατοχή του Πειραιά.
Η Ελληνική κυβέρνηση αναγκάστηκε να σταματήσει την βοήθεια που χορηγούσε ανεπίσημα και να διατάξει την αποχώρηση των ελλήνων αξιωματικών. Η μαζική τουρκική επίθεση στο στρατόπεδο Πέτα στις 13 Απρ 1854 έκρινε και την τελική έκβαση της επανάστασης. Οι Σουλιώτες συνέχισαν να μάχονται στα Πέντε Πηγάδια μέχρι τις 6 Μαΐου που συμφωνήθηκε η αμνήστευση τους.
Ο Κίτσος Τζαβέλλας όπου είχε αναλάβει την αρχηγία όλου του Αγώνος, αφού είδε τις ελπίδες του να χάνονται, πέθανε στην Αθήνα 9 Μαρτίου 1855, όπως λέγεται, από μαρασμό. Το πατρικό όπου γεννήθηκε ο Κίτσος, (οικία Λάμπρου Τζαβέλλα) δεσπόζει και σήμερα στο Βορειοδυτικό μέρος του Σουλίου, όπου με προσωπικό αγώνα μόχθο και κόστος, αναστηλώνουν οι σημερινοί απόγονοι, υποστράτηγος ε.α. Λάμπρος Τζαβέλλας με τον υιό του Κώστα.

*Βασική πηγή το βιβλίο: «Ο ΚΙΤΣΟΣ ΤΖΑΒΕΛΑΣ» του Θεσπρωτού συγγραφέα,
κ. ΓΙΩΡΓΟΥ ΓΚΟΡΕΖΗ Στρατηγού ε.α.
-Ανάργυρος Φαγκρίδας, «ΣΟΥΛΙ ΤΟ ΟΡΜΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΠΡΟΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ»,
-Μονογραφία του περιοδικού «ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ», 2003
-Ελευθεροτυπία, Περιοδικό Ιστορικά, «Η έξοδος του Μεσολογγίου», τεύχος 180, 10 Απριλίου 2003.
-Νικόλαος Κ. Κασομούλης, Απομνημονεύματα της Επαναστάσεως των Ελλήνων
1821-1833, Εκδ. Χ. Κοσμαδάκη
-Κωνσταντίνος Ν. Ράδος, Οι Σουλιώται και οι Αρματολοί εν Επτανήσω, 1916
-Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος, Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, 1971
-Σπυρίδων Τρικούπης, Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως, 1978
-Κ.Α.Βακαλόπουλος, Ιστορία του Βόρειου Ελληνισμού, 1992
-Γεωργίου Ρούσσου, Νεώτερη Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, 1975
-Εκδοτική Αθηνών, Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, 1975
-Διονύσιος Α. Κόκκινος, η Ελληνική Επανάστασις, 1974
-Παν. Αραβαντινός , Χρονογραφία της Ηπείρου, Τόμοι Α, Β, Αθήνα 1856.
-Ιωαν. Λαμπρίδης , Ηπειρωτικά μελετήματα, Ιωάννινα 1971
-Αρχεία Λάζαρου και Γεωργίου Κουντουριώτη, τ. 8ος , 1827

«Ο μάγος και η παρέα του»: Συνέντευξη της Έφης Χαντζούλη στην «Ηπειρωτική ανασκόπηση»

82900022_176150356786199_5119276471923245056_n

Υποδύεσθε τη Μίννι Μάους στην παιδική θεατρική παράσταση «Ο Μάγος και η παρέα του».
Ναι, πράγματι, υποδύομαι αρχικά τη Μίννι Μάους, που είναι ένας χαρακτήρας της Ντίσνεϋ. Έχει μορφή ποντικιού και ζει στην φανταστική πόλη Μίκυ Σίτυ. Το πρώτο περιοδικό που αφορούσε αποκλειστικά τη Μίννι Μαόυς, περιείχε δηλαδή δικές της ιστορίες κυκλοφόρησε στην Ιταλία το 1993, ενώ στην Ελλάδα κυκλοφόρησε το 1995.
Η πρώτη συνάντηση της Μίννι με το κοινό έγινε την ίδια μέρα που έκανε το ντεμπούτο του ο Μίκυ Μάους, ο αρραβωνιαστικός της: το 1928. Πράγματι, τόσο στη θρυλική πρώτη ταινία, το Steamboat Willie, όσο και άλλες ταινίες, η Μίννι βρισκόταν ήδη στο πλευρό του Μίκυ. Συνολικά συμμετείχε σε περίπου 75 ταινίες μικρού μήκους στον κινηματογράφο, αλλά και στις κόμικ εκδοχές ταινιών με πρώτη την μοναδική «Καζαμπλάνκα». Είναι αγαπητή η Μίννι στα παιδιά που την έχουν στο μυαλό τους να είναι πάντα μαζί με τον Μίκυ Μάους. Εισπράττω μεγάλη αγάπη και αποδοχή από τα παιδιά όταν με φωνάζουν να εμφανιστώ στη σκηνή. Και φυσικά η Μίννι μαζί με τον Μίκυ κάνουν μια καλή πράξη: βοηθούν την Κυρία Αρετή, μια μεγάλη γυναίκα που είναι ανήμπορη και μένει μόνη της. Της καθαρίζουν το σπίτι, της πηγαίνουν τρόφιμα και κάνουν με προθυμία και πειθαρχία όλα όσα τους λέει ο Μάγος.

84122784_1143506055980450_3009905582023901184_n

Ζούμε σήμερα σε μια εποχή που πολλοί άνθρωποι υποφέρουν και δυσκολεύονται να κερδίσουν τα απαραίτητα για να ζήσουν. Πως μπορεί να συμβάλλει ο καθένας μας ώστε να αντιμετωπιστεί η φτώχεια που μαστίζει μεγάλο ποσοστό ατόμων τόσο στις αναπτυγμένες χώρες όσο και στις υποανάπτυκτες;
Φυσικά και μπορεί ο καθένας μας, με τον τρόπο του, να συμβάλλει στην αντιμετώπιση της φτώχειας σε παγκόσμιο επίπεδο αλλά και στην χώρα μας την Ελλάδα, που από το 2009 έχει λυγίσει από τις ολέθριες συνέπειες της αδυσώπητης οικονομικής κρίσης. Μπορούμε από τις λίγες οικονομίες μας να βοηθήσουμε οικογένειες που δυσκολεύονται να αγοράσουν τα απαραίτητα αγαθά για να ζήσουν όπως να τους προσφέρουμε ψωμί, γάλα, πατάτες, ζυμαρικά και άλλα. Μπορούμε να καταθέσουμε σε συγκεκριμένους λογαριασμούς λίγα χρήματα για τα παιδιά του Τρίτου Κόσμου που υποφέρουν από σπάνιες ασθένειες και υποσιτισμό. Πλούσιος δεν είναι αυτός που έχει αλλά αυτός που δίνει κατά την προσωπική μου άποψη.΄Ολοι θα φύγουμε από αυτή τη ζωή κάποτε και δεν θα πάρουμε μαζί μας τα υλικά αγαθά που θα αποκτήσουμε στην επίγεια ζωή μας. Γι΄ αυτό θα είναι μεγάλη η ψυχική χαρά που θα εισπράξουμε αν βοηθήσουμε ανήμπορα άτομα τόσο παιδιά όσο και ηλικιωμένους, που περιμένουν από τους πιο δυνατούς ένα χαμόγελο, ένα χάδι, μια καραμέλα, ένα παιγνίδι, ένα ρούχο, ένα ζεστό φαγητό και τόσα άλλα αγαθά που για εμάς είναι εύλογα δεδομένα ενώ για εκείνους αποτελούν όνειρο μακρινό και απλησίαστο. Αυτό διδάσκει άλλωστε και η θεατρική παράσταση μας «Ο Μάγος και η παρέα του», στην οποία παίζω.

3

 

Η Μίννι Μάους είναι τσαχπίνα τόσο στο λόγο της όσο και στη γενικότερη συμπεριφορά της. Πιστεύετε πως η γυναίκα πρέπει να χρησιμοποιεί ως όπλο της την τσαχπινιά και τη θηλυκότητά της στις σχέσεις της με το αντίθετο φύλο;
Κατά τη γνώμη μου η κάθε γυναίκα μπορεί να κερδίσει «τα πάντα» με την τσαχπινιά της και το νάζι της. Βέβαια δεν διαθέτουν όλες οι γυναίκες έμφυτα μια πρόδηλη τσαχπινιά. Πολλές συμπεριφέρονται μονοκόμματα, χωρίς ίχνος θηλυκότητας στις σχέσεις τους με το αντίθετο φύλο. Τους λείπει η τρυφερότητα και η ευελιξία να καταφέρουν να κερδίσουν αυτό που θέλουν από το αντίθετο φύλο και γενικότερα στις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Την τσαχπινιά ή την έχεις ή δεν την έχεις. Δεν μπορείς να την αποκτήσεις αν δεν είναι στοιχείο του χαρακτήρα σου. Η θηλυκότητα εκφράζεται μέσα από τον τρόπο που μιλά μια γυναίκα, μέσα από το ντύσιμό της και τον αέρα με τον οποίο κινείται στην καθημερινότητά της. Το προκλητικό ντύσιμο δεν είναι θηλυκότητα. Ένα όμορφο φόρεμα με ανάλογα αξεσουάρ μπορεί να βοηθήσει στην έκφραση της θηλυκότητας μιας γυναίκας. Το λέω αυτό γιατί σήμερα 9 στις 10 γυναίκες, ανεξάρτητα από την ηλικία τους, φορούν παντελόνια. Σίγουρα το παντελόνι είναι πρακτικό ειδικά στην καθημερινότητα μας, αλλά είναι κρίμα που έχουμε καταργήσει τη φούστα και το φόρεμα. Ας θυμηθούμε την ταινία του παλιού ελληνικού κινηματογράφου όπου ο θρυλικός ηθοποιός Βασίλης Αυλωνίτης τραγουδούσε στην ταινία «Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο» του Αλέκου Σακελλάριου σε μουσική Μάνου Χατζηδάκη: «Αχ βρε παλιομισοφόρια ,τι τραβάν για σας τ΄ αγόρια, τι τραβάν για σας τ΄ αγόρια,».
Πολλές γυναίκες πιστεύουν πως αν εκφράζουν τη θηλυκότητά τους χάνουν τη στιβαρότητα της προσωπικότητάς τους, γιατί μπορεί ο κοινωνικός περίγυρος να τις παρεξηγήσει ή να υποτιμήσει την αξία τους. Η θηλυκότητα δεν αναιρεί τη στιβαρότητα της προσωπικότητας μιας γυναίκας. Μια γυναίκα μπορεί να είναι εξαιρετική επιστήμονας στον τομέα που έχει ειδικευθεί και παράλληλα να διαθέτει τσαχπινιά και θηλυκότητα. Δυστυχώς είναι παρεξηγημένες κάποιες έννοιες. Ακόμη και σήμερα στον 21ο αιώνα που ζούμε, παρεξηγούμε μια γυναίκα που διαθέτει θηλυκότητα και την κατατάσσουμε στις ανόητες, στις ελαφρόμυαλες κι επιπόλαιες, ενώ εκείνες που συμπεριφέρονται χωρίς ίχνος τσαχπινιάς και θηλυκότητας τις κατατάσσουμε στις σοβαρές, επιμελείς και στιβαρές προσωπικότητες. Πρέπει να σταματήσει αυτός ο τρόπος σκέψης.

4
Υποδύεσθε και τον κ. Καβούρη στο τέλος της παράστασης. Μιλήστε μας λίγο για το ρόλο σας αυτό.
Ναι, υποδύομαι το γνωστό σε όλους καρτούν τον Κύριο Καβούρη. Είμαι ο ιδιοκτήτης του εστιατορίου «Τραγανός Κάβουρας», στον οποίο δουλεύει ο Μπομπ ο Σφουγγαράκης και ο Καλαμάρης. Ο Καβούρης είναι επιβλητικός, πολύ έξυπνος και έχει πάθος με το χρήμα. Αγαπά υπερβολικά τα λεφτά. Είναι πολύ επιτυχημένος στο χώρο του Fast Food, καθώς «το καβουροπάτι» είναι γνωστό σε όλο το βυθό και το εστιατόριό του το φτιάχνει μοναδικά νόστιμο. Στο εστιατόριό του δουλεύει ο Μπομπ ο Σφουγγαράκης, ως ψήστης.
Ο Σέλντον Πλαγκτόν, είναι ο ιδιοκτήτης του εστιατορίου «Φιλικός Κουβάς» το οποίο είναι ανταγωνιστής του «Τραγανού Κάβουρα». Δηλωμένος ανταγωνιστής του Καβούρη, προσπαθεί μάταια να κλέψει τη συνταγή της καβουροπάτι, αλλά πάντα αποτυγχάνει. Όνειρό του δεν είναι μόνο να εκτοπίσει τον Καβούρη, αλλά και να κυβερνήσει τον κόσμο. Εδώ στη θεατρική μας παράσταση καταφέρνει ο Πλαγκτόν και κλέβει τη συνταγή του καβουροπάτι από το Μπομπ το Σφουγγαράκι που εργάζεται στο μαγαζί του Τραγανού Κάβουρα και τελικά ο Μάγος μας κατορθώνει να τη βρει και τη δώσει στον Μπομπ τον Σφουγγαράκη για να μην τον τιμωρήσει ο Κύριος Καβούρης, δηλαδή εγώ.
Τα παραπάνω καρτούν είναι από τον «Μπομπ Σφουγγαράκη», την αμερικάνικη σειρά κινουμένων σχεδίων που δημιουργήθηκε από τον θαλάσσιο βιολόγο και animator Στίβεν Χίλενμπεργκ. Η σειρά εξιστορεί τις περιπέτειες του ομώνυμου χαρακτήρα και των διάφορων φίλων του στην πλασματική υποβρύχια πόλη του Βυθού του Μπικίνι. Η δημοτικότητα της σειράς την μετέτρεψε σε εμπορικό franchise, καθώς επίσης και στη σειρά με την υψηλότερη βαθμολογία που έχει προβληθεί από το Nickelodeon.

6

 

Ο Κύριος Καβούρης είναι φιλοχρήματος. Εσείς πιστεύετε ότι το χρήμα είναι το παν στη ζωή μας;
To χρήμα πρέπει να μας υπηρετεί και όχι να το υπηρετούμε. Δεν πρέπει να γίνεται αυτοσκοπός μας. Το χρήμα ξέρω να το χρησιμοποιώ και γίνεται έτσι δούλος μου και όχι αφέντης μου. Πρέπει να το χρησιμοποιούμε για να ικανοποιούμε τις βασικές μας ανάγκες και όχι να το μαζεύουμε φιλάργυρα. «Τα λεφτά είναι σαν τη κοπριά. Αν τα σκορπίσεις τριγύρω, κάνουν καλό. Αν τα μαζέψεις σε έναν σωρό, βρομάνε απαίσια» είπε ο Βάκων, ένας Άγγλος φιλόσοφος που έζησε 1561-1626. Απεχθάνομαι τους μίζερους ανθρώπους που δεν ξοδεύουν χρήματα και που δεν κερνούν τους φίλους τους αλλά περιμένουν πάντα από τους άλλους να τους κεράσουν ή να τους προσφέρουν. Οι άνθρωποι κατά βάθος υποφέρουν, είναι άρρωστοι. Μου αρέσει πολύ να προσφέρω στους φίλους μου και νιώθω μεγάλη χαρά όταν μπορώ να τους δώσω πράγματα. Μου αρέσει να τους χαρίζω δώρα και να τους κάνω εκπλήξεις σε αγαπημένα μου πρόσωπα!

Υποδύεσθε και την κυρία ‘Αννα, που έχει ένα μικρό γιο το Διονύση. Υποφέρετε γιατί έχετε χάσει τη δουλειά σας και με δυσκολία ανταπεξέρχεσθε στα «προς το ζην καθημερινά». Πως αισθάνεται κάποιος που έχει χάσει τη δουλειά σου;
Δεν είναι και τόσο εύκολο! είναι μια πολύ δύσκολη κατάσταση που σήμερα βιώνουν πολλοί άνθρωποι ανεξαρτήτου ηλικίας. Νέοι που έχουν όρεξη και κέφι για δουλειά δεν βρίσκουν εύκολα θέσεις εργασίας για να δουλέψουν και άλλοι ενήλικες που χρόνια εργάζονταν είτε χάνουν ξαφνικά τη δουλειά τους γιατί κλείνουν εταιρείες κι εργοστάσια είτε απολύονται γιατί γίνονται περικοπές προσωπικού. Κατά τη γνώμη μου όταν κάποιος δουλεύει, έστω κι αν τα χρήματα είναι λιγοστά, μπορεί να βάλει μια τάξη στην προσωπική του ζωή και να ζήσει ικανοποιητικά έστω και με τα λίγα. ΄Όταν όμως δεν δουλεύει και δεν έχει άλλους πόρους πως θα ζήσει; Ιδιαίτερα αν κάποιος έχει οικογένεια πως θα θρέψει τα παιδιά του; Είναι μια δύσκολη κατάσταση που πολλές φορές άνθρωποι για να ζήσουν φτάνουν μέχρι και στην επαιτεία. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις. Εδώ ο Ντόναλντ και ο Γκάρυ μας βοηθούν προσφέροντας μας τρόφιμα που τόσο πολύ τα έχουμε ανάγκη εγώ κι ο γιος μου. Η βοήθειά τους ήταν πολύτιμη για εμάς.

7
Τέλος υποδύεσθε και την Αρχιμαγείρισσα του παλατιού του Μάγου. Ποια είναι η σχέση σας με την μαγειρική;
Μου αρέσει πολύ να μαγειρεύω για τους φίλους μου! πάντα βρίσκω λίγο χρόνο να τους καλώ στο σπίτι μου και να τρώμε παρεούλα. Αγαπημένο μου φαγητό είναι το κοτόπουλο αλά κρεμ με μανιτάρια και ο παραδοσιακός ελληνικός μουσακάς. Λατρεύω, επίσης, το φιλέτο ψητού σολωμού με λαχανικά. Τέλος έχω αδυναμία σε μια παραδοσιακή πίτα που φτιάχνουμε εμείς στην Θεσσαλία το λεγόμενο πλαστό. Γίνεται με διάφορα χόρτα και σπανάκι με καλαμποκίσιο αλεύρι και τυρί φέτα. Δεν ανοίγεις το κλασικό φύλλο αλλά βάζεις μια ζύμη σαν χοντρό φύλλο από κάτω και αντίστοιχα την ίδια ζύμη από πάνω. Είναι πολύ υγιεινή και θρεπτική πίτα. Η Αρχιμαγείρισσα του Παλατιού στη θεατρική μας παράσταση λέει πολύ καλά λόγια για την Κυρία Άννα που μαγειρεύει φανταστικά φαγητά και φτιάχνει νόστιμα γλυκά. Γίνεται η αιτία να προσληφθεί η Κυρία ΄Αννα στο Πάλατι του Μάγου.΄Ετσι βρίσκει δουλειά και είναι πολύ χαρούμενη τόσο αυτή όσο και ο γιος της.

Πείτε μας λίγα λόγια για τους υπόλοιπους συντελεστές της παράστασης.
Πρώτα απ΄όλα θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Μάγο Luigelo της παράστασης με τον οποίο συνεργάστηκα για πρώτη φορά. Είναι ένα χαρισματικός άνθρωπος που διαθέτει μια ζεστή καρδιά και ένα απίστευτο χιούμορ. Όλοι οι ηθοποιοί της παράστασης είναι καταπληκτικοί συνεργάτες. Λατρεύω την Κωνσταντίνα την Στεφανίδου που υποδύεται τη νεράιδα ΄Ελσα στην θεατρική παράσταση και όχι μόνο. Υποδύεται το καρτούν Ντόναλντ, το καρτούν Πλαγκτόν και άλλα. Επίσης τον Κωνσταντίνο Μενούνο που υποδύεται τον αρραβωνιαστικό της Μίννι τον Μίκυ Μαους όπως και τον Γκάρυ αλλά και τον Μπομπ τον Σφουγγαράκη, την Μαρία τη Δρακοπούλου που υποδύεται τον Τουίτι και τον Πάτρικ.