Προσέχουμε τι διαβάζουμε

τρεμοπουλος.jpg

Στο διαδίκτυο το τελευταίο διάστημα κυκλοφορεί ένα ρατσιστικό κείμενο με στόχο την αφέλεια των blogs που προχωράνε στην αναπαραγωγή του. Αναρτήθηκε αρχικά από τους γνωστούς νεοναζιστικούς κύκλους, κατά τη συνήθη λογική τους να ρίξουν λάσπη σε θεσμούς, οργανώσεις και πρόσωπα που ασχολούνται με την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των πολιτών.

Διάβασαν οι άνθρωποι τα ακαταλαβίστικα «ισότητα φύλων, έμφυλες ταυτότητες», είδαν και ότι είναι ανακατωμένος ο Τρεμόπουλος, ο Χριστόπουλος κι ο Θεοδωρίδης και σου λέει «το πιάσαμε το λαβράκι»!

Δηλαδή; Το γνωστό ξαναζεσταμένο φαγητό: Θέλουν να κάνουν τα παιδιά μας gay! Τρεχάτε χριστιανοί! Φυλάξτε τα παιδιά σας από τους ανθέλληνες στα υπουργεία και τις τρισκατάρατες ΜΚΟ!

Και γιατί όλα αυτά; Γιατί το Υπουργείο Παιδείας διοργανώνει μια εβδομάδα με θέμα «Σώμα και Ταυτότητα», σε συνεργασία με τη γνωστή ΜΚΟ «Αντιγόνη», που υλοποιεί εκπαιδευτικά εργαστήρια σε γυμνάσια της Θεσσαλονίκης, με έγκριση από το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής. Άρα όλοι τους είναι gay και συνοδοιπόροι…

Νοιάζονται μήπως οι χρυσαυγίτες και οι ιδεολογικοί τους φίλοι για να γίνουν προγράμματα που να προωθούν την ισότητα των φύλων στο σχολικό περιβάλλον; Επιθυμούν μήπως μια δημοκρατική κοινωνία, απαλλαγμένη από στερεότυπα και προκαταλήψεις; Τους ενδιαφέρει αν οι μαθητές κάνουν μπούλινγκ σε συμμαθητές τους που «μοιάζουν αλλιώς» ή ξεφεύγουν από τη λογική της μαγκιάς και της επιθετικότητας που κάποιοι πλασάρουν στα σχολεία; Καίγονται για να αντιμετωπιστεί η κοινωνική ανισότητα; Στηρίζουν τους μαθητές και τις μαθήτριες που θέλουν να διεκδικήσουν ίσα δικαιώματα, ανεξάρτητα από το φύλο ή άλλα στοιχεία ταυτότητας;

Ας κλείσουν τα αυτιά τους, λοιπόν, οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί που θέλουν να προωθηθεί η εκπαιδευτική ισότητα κατά φύλο. Σίγουρα, τα πιο ενδιαφέροντα γίνονται έξω από την τυπική εκπαίδευση. Η από καθέδρας διδασκαλία, η παπαγαλία, η διδαχή χωρίς διάλογο και βίωμα έχει πεθάνει –ή τουλάχιστον θα έπρεπε!

Κανείς δεν έχει να φοβηθεί αν οι μαθητές και οι μαθήτριες συμμετέχουν ενεργά, εκφράσουν ανοιχτά τον τρόπο που αντιλαμβάνονται τη ζωή, ανταλλάξουν εμπειρίες και σκέψεις και, με τρόπους δημιουργικούς, καλλιεργήσουν κριτική συνείδηση στα ζητήματα που αντιμετωπίζουν.

Ή, μάλλον, υπάρχουν κάποιοι, που έχουν να φοβηθούν ότι θα αρχίσει να τρίζει το σάπιο οικοδόμημα τους, με τον δήθεν πατριωτισμό, το αντριλίκι, τα ξυρισμένα κεφάλια, τη τζάμπα μαγκιά απέναντι σε όσους διαφέρουν, τη βία και τη ζωή σε αγέλες. Η νεολαία δεν μπορεί να είναι έχει αυτό το μέλλον…

Γιάννης Βέλλης

Καρναβάλι γυναικών Πρέβεζας 2017

καρναβαλι.jpg

Στην Πρέβεζα, για πάρα πολλά χρόνια, γίνεται ένα σπουδαίο καρναβάλι την τελευταία εβδομάδα της αποκριάς. Πρόκειται για το πρώτο καρναβάλι γυναικών σε όλη την Ελλάδα, η ιστορία του οποίου ξεκινάει από τις αρχές της δεκαετίας του ’60.
Όλα ξεκίνησαν όταν μια ομάδα πρεβεζάνων κυριών αποφάσισαν να μεταμφιεστούν και να διασχίσουν τους δρόμους της πόλης. Ο σκοπός τους ήταν να διασκεδάσουν. Επέλεξαν να μασκαρευτούν ημέρα Πέμπτη γιατί ήταν η ημέρα που δεν εργάζονταν ο ένας και μοναδικός άντρας της παρέας. Κάθε μία επέλεγε το θέμα του κουστουμιού της. Αφού έκαναν μια βόλτα στην πόλη, το βράδυ συναντούσαν τους συζύγους τους σε ένα κοσμικό κέντρο της περιοχής όπου διασκέδασαν μέχρι το πρωί. Αυτό συνεχίστηκε και τα επόμενα χρόνια με τη συμμετοχή όλο και περισσότερων γυναικών (φίλες, συγγενείς, γνωστές). Διευρυμένο αλλά πάντα γυναικείο καθιερωθηκε το Καρναβάλι Γυναικών Πρέβεζας κάθε τελευταία Πέμπτη της Αποκριάς.
Τα πρώτα χρόνια οι γυναίκες συγκεντρώνονταν σε σπίτια και κατασκεύαζαν οι ίδιες τα κουστούμια τους που είχαν ποικίλη θεματολογία. Οι συναντήσεις αυτές ήταν για τις συμμετέχουσες ιδιαίτερα ευχάριστες γιατί τους έδιναν την ευκαιρία να βρεθούν, να μιλήσουν, να διασκεδάσουν. Τα επόμενα χρόνια τα γκρουπ επέλεγαν ένα κοινό θέμα για τις μεταμφιέσεις τους. Τα θέματα που παρουσιάζουν σατιρίζοντάς τα, μπορεί να είναι από την επικαιρότητα ή ζώα, λουλούδια, αντικείμενα, επαγγέλματα, όλα δοσμένα με σπιρτάδα, εξυπνάδα και πρωτοτυπία.
Ιστορική για την πορεία του Καρναβαλιού Γυναικών Πρέβεζας στάθηκε το 2013 η απόφασή τους, μετά από πενήντα χρόνια, να πραγματοποιήσουν την καθιερωμένη παρέλαση τους την Παρασκευή αντί για την Πέμπτη που συνήθιζαν μέχρι τώρα.
Η παρέλαση ξεκινάει λίγο μετά τις 20:00 από το ύψος του 2ου Δημοτικού Σχολείου Πρέβεζας και μέσω της οδού Καρυωτάκη κατευθύνεται στην παραλία και τερματίζει στην κεντρική πλατεία Ανδρούτσου.
Το καρναβάλι Γυναικών Πρέβεζας έγινε το σημαντικότερο πολιτιστικό γεγονός της Πρέβεζας και παράδειγμα που μιμήθηκαν και άλλες πόλεις στην ευρύτερη περιοχή.

Κική Σακκά

Αδελφότητα «Το Ηρωικό Σούλι»

souliotes.png
Την Κυριακή 29 Γενάρη 2017, τα μέλη και οι φίλοι της Αδελφότητας «Το Ηρωϊκό Σούλι» συγκεντρώθηκαν στα γραφεία του Συλλόγου για την εκλογοαπολογιστική συνέλευση καθώς και την κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας. Καλωσορίζοντας τα μέλη και φίλους της Αδελφότητας ο απερχόμενος πρόεδρος
Κωστής Τόκκας
ευχήθηκε- εκ μέρους όλων των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου- «χρόνια πολλά, καλή χρονιά, υγεία σε όλους και να έχουμε μια χαρούμενη και ήρεμη χρονιά».

Μετά την κοπή της πίτας και την ανταλλαγή ευχών, έγινε η ετήσια γενική συνέλευση, από την οποία εκλέχτηκε το νέο Διοικητικό Συμβούλιο (ΔΣ) της Αδελφότητας καθώς επίσης η 3μελής Εξελεγκτική Επιτροπή και οι αντιπρόσωποι για την Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας (ΠΣΕ). Στην εισήγηση του απερχόμενου προέδρου της Αδελφότητας Κωστή Τόκκα καθώς και τις τοποθετήσεις των μελών, βρέθηκαν στο επίκεντρο δύο σοβαρά προβλήματα, που συνδέονται στενά μεταξύ τους. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα Σουλιωτοχώρια καθώς και οι δυσκολίες που προκαλεί στο Σύλλογο η συνεχιζόμενη οικονομική κρίση.

Η γενική συνέλευση ενέκρινε ομόφωνα τον απολογισμό δράσης του απερχόμενου Διοικητικού Συμβουλίου και της Εξελεγκτικής Επιτροπής. Ακολούθησε η εκλογή των νέων οργάνων (ΔΣ, Εξελεγκτικής Επιτροπής και Αντιπροσώπων για την Πανηπειρωτική Συνοσπονδία Ελλάδας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της Εφορευτικής Επιτροπής, εκλέχτηκαν οι εξής (στην παρένθεση το χωριό γέννησης ή καταγωγής):

  • Για το Διοικητικό Συμβούλιο οι Διαμαντόπουλος Μάρκος (Αυλότοπος), Παπαγρηγορίου Μιχάλης (Κουκουλιοί), Τόκας Κωνσταντίνος (Σαμωνίβα), Τόκας Γιώργος (Σαμωνίβα), Τόκκας Κωστής (Σαμωνίβα), Ντόκος Δημήτριος (Φροσύνη), Τόκκας Γρηγόρης (Σαμωνίβα) και Λόυτσης Μιχαήλ (αναπληρωματικός) από το Τσαγγάρι.
  • Για την Εξελεγκτική Επιτροπή οι Παπαγρηγορίου Ανθούλα, Πανταζή Λαμπρινή και Τόκα Φλωρένια.
  • Αντιπρόσωποι για την Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας οι Τόκκας Γρηγόρης, Τόκας (Λάμπρος) Χαράλαμπος και Τόκας Κων/νος.

Το νέο Δ.Σ. της Αδελφότητας

Στην πρώτη του συνεδρίαση το νεοεκλεγέν Διοικητικό Συμβούλιο της Αδελφότητας, που εκλέχτηκε στη Γενική Συνέλευση της 29-1-2017, συγκροτήθηκε σε σώμα στη η σύνθεση του οποίου έχει ως εξής:

Πρόεδρος: Τόκκας Γρηγόριος

Αντιπρόεδρος: Τόκκας Κωστής

Γενικός Γραμματέας: Διαμαντόπουλος Μάρκος

Ταμίας: Τόκας Κωνσταντίνος

Μέλη: Παπαγρηγορίου Μιχάλης, Τόκας Γιώργος και Ντόκος Δημήτριος.

Αναπληρωματικά Μέλη: Λόυτσης Μιχαήλ.

Στην άυλη κληρονομιά της Unesco τα ιερά δάση Κόνιτσας και Ζαγορίου

aionovia_velanidia.jpg

Ένα σημαντικό έργο, που αφορά στα ιερά δάση της Ηπείρου και την διατήρηση της φύσης μέσω της θρησκείας, ολοκληρώθηκε από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, με χρηματοδότηση από το πρόγραμμα «Θαλής».

Σκοπός του έργου ήταν η συστηματική καταγραφή των αιωνόβιων δασών και των υπερήλικων δέντρων που συνήθως απαντούν σε τόπους λατρείας (εκκλησίες, ξωκλήσια, εικονίσματα), στην περιοχή του Ζαγορίου και της Κόνιτσας, η ανίχνευση των βιολογικών χαρακτηριστικών καθενός και των ιστοριών και δοξασιών με τις οποίες συνδέονται, η ανάδειξή τους ως πολύτιμα στοιχεία της φυσικής και πολιτισμικής κληρονομιάς και η εκτίμηση της αξίας τους για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας.

Στο έργο συνεργάστηκαν 38 επιστήμονες από διαφορετικά πανεπιστήμια και ειδικότητες. Συντονιστής ήταν ο John M. Halley, καθηγητής του Τμήματος Βιολογικών Εφαρμογών και Τεχνολογιών (ΒΕΤ) του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων (Π.Ι). Τις επιμέρους επιστημονικές ομάδες εργασίας συντόνισαν οι: Βασίλης Νιτσιάκος (Π.Ι., Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας), Βασιλική Κατή (Πανεπιστήμιο Πατρών, Τμήμα Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων) και Δημήτρης Αβτζής (ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ, Ινστιτούτο Δασικών Ερευνών).

Ως αποτέλεσμα της μακροχρόνιας προσπάθειας μελών της ερευνητικής ομάδας του έργου, τα ιερά δάση του Ζαγορίου και της Κόνιτσας που μελετήθηκαν εντάσσονται πλέον στο δίκτυο των Ιερών Φυσικών Περιοχών του πλανήτη (Sacred Natural Sites) ως μοναδικά παραδείγματα επιτυχημένης περιβαλλοντικής διαχείρισης μέσω παρεμβάσεων συνδεδεμένων με τη θρησκεία.

Επιπλέον, έπειτα από πρόταση του Πανεπιστημίου, τα ιερά δάση των χωριών του Ζαγορίου και της Κόνιτσας εντάχθηκαν στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτισμικής Κληρονομιάς της UNESCO, το οποίο τελεί υπό τη Διεύθυνση Νεώτερου Πολιτιστικού Αποθέματος και Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς (Γενική Δ/νση Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς – Υπουργείο Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων).

Υλικό περιβαλλοντικής εκπαίδευσης για τα αιωνόβια δέντρα

Στo πλαίσιo αυτού του έργου, δημιουργήθηκε υλικό περιβαλλοντικής εκπαίδευσης για τα αιωνόβια δέντρα με σκοπό την κατανόηση της αξίας τους και την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση για τη διατήρηση και ειδική διαχείρισή τους ως μνημεία της φύσης και του πολιτισμού.

Αποτελεί μικρή ανταπόδοση στους κατοίκους των χωριών που διέσωσαν αυτή τη μοναδική φυσική κληρονομιά, αλλά και μας υποστήριξαν με τη φιλοξενία, τη διάθεση συνεργασίας και τις γνώσεις τους.

Με τίτλο «Τα αιωνόβια δέντρα, οι αξίες τους και η σημασία τους για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας» (2015, επιμέλεια Καλλιόπη Στάρα και Δέσποινα Βώκου), περιλαμβάνει το βιβλίο «Τα μεγαλειώδη δέντρα του Ζαγορίου και της Κόνιτσας: Δέντρα αιωνόβια, δέντρα ιερά, μάρτυρες της τοπικής ιστορίας και φύλακες της βιοποικιλότητας», το οποίο σταχυολογεί σε απλά κείμενα που απευθύνονται στο ευρύ κοινό όλα τα αποτελέσματα του έργου ΘΑΛΗΣ, βιβλίο οδηγό για τον εκπαιδευτή και βιβλίο με παιδαγωγικές δραστηριότητες.

Αυτές απευθύνονται κυρίως σε μαθητές των τελευταίων τάξεων του Δημοτικού σχολείου (παιδιά 10 – 12 ετών) και σε παιδιά με ιδιαίτερες εκπαιδευτικές ανάγκες, μέσω της διαφοροποιημένης διδασκαλίας. Περιλαμβάνει επίσης CD με υποστηρικτικό υλικό, αφίσα, χάρτη με οδηγίες για αναζήτηση στο πεδίο επιβλητικών δέντρων και δασών και το παραμύθι «Το δέντρο του μικρού μας κόσμου«. Το παραμύθι έχει τιμηθεί με έπαινο για το κείμενο από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών (2012, Καλλιόπη Στάρα) και έπαινο για την εικονογράφηση από τα Ελληνικά Βραβεία Γραφιστικής και Εικονογράφησης (ΕΒΓΕ) (2016, Μυρτώ Δεληβοριά).

Αυτό το εκπαιδευτικό υλικό έχει λάβει την απαραίτητη έγκριση από το υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων ως εκπαιδευτικά κατάλληλο και αντίτυπα του έχουν διανεμηθεί μέσω της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ιωαννίνων σε όλα τα δημοτικά σχολεία του νομού. Με τη βοήθεια των εκπαιδευτικών που θα το χρησιμοποιήσουν, ελπίζουμε να εκπληρώσει τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκε.

Πηγή: www.epiruspost.gr

Ηπειρωτική Συσπείρωση

ανακυκλωσηΣτερεων.jpg

Το πρόβλημα της Διαχείρισης των Στερεών Αποβλήτων (ΔΣΑ) και η κατασκευή-λειτουργία της Μονάδας Επεξεργασίας Αποβλήτων (ΜΕΑ) Περιφέρειας Ηπείρου

Η προστασία του περιβάλλοντος δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ανεξάρτητα από το κίνητρο της παραγωγής και του δρόμου ανάπτυξης που ακολουθεί κάθε κοινωνία. Η Διαχείριση των Στερεών Αποβλήτων (ΔΣΑ) είναι μια βασική παράμετρος της προστασίας του περιβάλλοντος και συνολικά θεωρείται μια οικονομική δραστηριότητα που είναι βαθύτατα συνδεδεμένη με το οικονομικό σύστημα που κυριαρχεί, δηλαδή της καπιταλιστικής διαχείρισης.

Μέσα στα πλαίσια αυτά η κατασκευή και λειτουργία της Μονάδα Επεξεργασίας Αποβλήτων (ΜΕΑ) στην Ήπειρο, πρόκειται να ανατεθεί σε Ανάδοχο με την μέθοδο της Σύμπραξης Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ). Δεν προκαλεί καμία απορία το γεγονός της αντιλαϊκής αυτής κυβερνητικής επιλογής των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ όταν έχει προηγηθεί η συμφωνία με ΣΔΙΤ για τις ΜΕΑ Δυτ. Μακεδονίας και Πελοποννήσου και φυσικά οι ιδιωτικοποιήσεις και το ξεπούλημα όλης της Δημόσιας Περιουσίας για 99 έτη!

Βεβαίως δεν μπορεί κανείς να ανταπεξέλθει το γεγονός των τεράστιων ευθυνών της Περιφερειακής Αρχής Ηπείρου που έχει αναλάβει την υλοποίηση του έργου. Και βέβαια των Φορέων Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων (ΦΟΔΣΑ) που έχουν εκχωρήσει την αρμοδιότητα της Διαχείρισης στην Περιφέρεια και παρακολουθούν ως παρατηρητές την παράδοση για είκοσι πέντε έτη (25) ΜΕΑ σε ιδιωτική εταιρεία.

Οι πολιτικές αυτές έχουν με σαφήνεια ενσωματωθεί στο νέο Εθνικό Σχεδιασμό Διαχείρισης Αποβλήτων (ΕΣΔΑ). Ειδικότερα:

  • Το αυξημένο κόστος υλοποίησης του ΕΣΔΑ επιβαρύνει τους πολίτες με ή χωρίς ΣΔΙΤ, με την «εφαρμογή οικονομικών εργαλείων» όπως «πληρώνω όσο πετάω», τέλη ταφής, περιβαλλοντικοί φόροι, «διευρυμένη ευθύνη παραγωγού» με στόχο, μεταξύ άλλων, και «την εξασφάλιση πόρων για τις ανάγκες διαχείρισης», με την εμπλοκή των ιδιωτικών επιχειρήσεων, αυξάνοντας κατακόρυφα τα δημοτικά τέλη.

  • Ο «δημόσιος χαρακτήρας» της διαχείρισης των αποβλήτων στην πράξη ουσιαστικά περιορίζεται στον «επιτελικό ρόλο» των Φορέων Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων (ΦΟΔΣΑ) να διανέμουν την κατασκευή και λειτουργία των εγκαταστάσεων και δικτύων στις ιδιωτικές επιχειρήσεις.

  • Προβλέπεται η κατάτμηση των περιφερειακών ΦΟΔΣΑ της ηπειρωτικής χώρας σε ΔΙΣΑ («Διαχειριστές Στερεών Αποβλήτων ») κατά νομούς, με κατεύθυνση να μετατραπούν σε Ανώνυμες Εταιρείες. Προωθείται η ιδιωτικοποίηση όλων των υπηρεσιών, που καλούνται να προσφέρουν οι ΔΙΣΑ.

  • Θεσπίζονται τα Τοπικά Σχέδια Διαχείρισης Αποβλήτων (ΤΣΔΑ), με επιβάρυνση, διά νόμου πλέον, των δημοτών αφ’ ενός μέρους του κόστους κατασκευής έργων υποδομής και του συνόλου των δαπανών, που συνθέτουν το υψηλό λειτουργικό κόστος των εγκαταστάσεων επεξεργασίας και διάθεσης αποβλήτων (εδώ περιλαμβάνονται και τα διασφαλισμένα κέρδη της ανάδοχης εταιρείας.

  • Διατηρούνται οι απαράδεκτες εργασιακές σχέσεις για το προσωπικό ορισμένου χρόνου που μεταφέρεται από τους καταργούμενους ΦΟΔΣΑ στους αντίστοιχους ΔΙΣΑ και για όλους τους εργαζόμενους δημοσίου δικαίου των ΦΟΔΣΑ, που θα μεταφερθούν σε ΔΙΣΑ ΑΕ.

Επιπρόσθετα ένα βασικό πρόβλημα που ανατρέπει και αυτόν τον προβληματικό σχεδιασμό είναι η χρηματοδότηση. Αυτό επιβεβαιώνεται και από την 1η Πρόσκληση του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Υποδομές, Μεταφορές, Περιβάλλον και Αειφόρος Ανάπτυξη» (ΥΜΕΠΕΡΑΑ), με ποσό συγχρηματοδοτούμενης δαπάνης που φτάνει τα 273 εκ. Ευρώ, δηλαδή τα μισά από τις πιστώσεις (544 εκ. €), που αφορούν όλη τη χώρα. Από το συνολικό του προϋπολογισμού, ύψους 273 εκατ. Ευρώ, για τη «διαχείριση οικιακών αποβλήτων (συμπεριλαμβάνονται μέτρα ελαχιστοποίησης, διαλογής, ανακύκλωσης)» όπου περιλαμβάνεται και το αντικείμενο των ΤΣΔΑ, διατίθενται μόλις 23 εκατ. ευρώ. Με αυτές τις πιστώσεις πρέπει να επιχορηγηθούν οι ΦΟΔΣΑ και οι Δήμοι για την υλοποίηση των ΤΣΔΑ (μόνο τα ΤΣΔΑ της Αττική απαιτούν 210 εκ. Ευρώ). Η κατανομή και μόνο των πιστώσεων επιβεβαιώνει τα παραπάνω:

  • 1 εκατ. ευρώ για προώθηση οικιακής κομποστοποίησης βιοαποβλήτων

  • 2 εκατ. ευρώ για την ανάπτυξη συστημάτων χωριστής συλλογής βιοαποβλήτων

  • 10 εκατ. για εγκαταστάσεις δημοτικής κομποστοποίησης

  • 10 εκατ. για πράσινα σημεία

  • 40 εκατ. για δράσεις ολοκληρωμένης διαχείρισης σε νησιά και απομακρυσμένους οικισμούς

  • 210 εκατ. για κεντρικές μονάδες και χώρους διαχείρισης σύμμεικτων και κομποστοποίησης βιοαποβλήτων

Οι Δήμοι αντιμετωπίζονται ως επιχειρήσεις και οι ιδιωτικές επιχειρήσεις ως »Δήμοι» όταν προβλέπεται: »οι υποδομές διαχείρισης των απορριμμάτων επίσης μπορούν να χρηματοδοτούνται από το ΕΣΠΑ μέσω ΣΔΙΤ, όταν τη λειτουργία τους αναλαμβάνει μια ιδιωτική επιχείρηση με εύλογο κέρδος»!. Πρόκειται για τη επιβολή της λογικής της αγοράς σε μια καθαρά δημόσια λειτουργία της αυτοδιοίκησης.

Δεν τηρούνται όμως ούτε τα προσχήματα. Ούτε αυτός ο αμφιλεγόμενος και προβληματικός για τα συμφέροντα των λαϊκών νοικοκυριών Εθνικός Σχεδιασμός Διαχείρισης Αποβλήτων (ΕΣΔΑ) καθώς και ο αντίστοιχος Περιφερειακός Σχεδιασμός Διαχείρισης Αποβλήτων (ΠΕΣΔΑ) Ηπείρου δεν εξυπηρετούν την κερδοφορία και τους οικονομικούς στόχους του κεφαλαίου. Όμως, στην πράξη και αυτές οι ελάχιστες προτάσεις-ευχολόγια αναιρούνται από την υλοποίηση του έργου της ΜΕΑ μέσω ΣΔΙΤ. Ειδικότερα:

  • Η επιλογή των μεθόδων επεξεργασίας των απορριμμάτων γίνεται με γνώμονα το ποσοστό κέρδους της αναδόχου εταιρείας και μετατοπίζεται το αυξημένο κόστος διαχείρισης στις πλάτες της λαϊκής οικογένειας.

  • Σύμφωνα με τον ΕΣΔΑ, η εκτιμώμενη ετήσια ποσότητα των παραγομένων ΑΣΑ για την Περιφέρεια Ηπείρου το 2020 θα είναι 162.400 τόνοι, ενώ σύμφωνα με τον ΠΕΣΔΑ, η ποσότητα αυτή θα είναι 148.907 τόνοι. Εξ αυτών, το 50% θα πρέπει να συλλέγεται σε ξεχωριστούς κάδους για το κάθε ρεύμα (συνολικά 74.453 τόνοι) και το και 50% κ.β. (74.453 τόνοι) κατά μέγιστο των ΑΣΑ θα οδηγείται σε σύμμεικτη μορφή για επεξεργασία.

  • Σύμφωνα με την σύμβαση μέσω ΣΔΙΤ, η ετήσια εγγυημένη ποσότητα σύμμεικτου προς επεξεργασία θα είναι 80.000 τόνοι, όταν οι ποσότητες που απομένουν για επεξεργασία μετά την προδιαλογή θα είναι κατά μέγιστο 74.453 τόνοι.

  • Επιπλέον, μετά το 2020 η εισερχόμενη ποσότητα θα μειώνεται σταδιακά σύμφωνα με τον ΕΣΔΑ και τις κοινοτικές οδηγίες ώστε το 2030 να περιορισθεί στο 30% των παραγόμενων ΑΣΑ δηλαδή 45.000 τόνοι. Όμως η συνολική δυναμικότητα της σχεδιαζόμενης ΜΕΑ θα είναι 105.000 τόνοι τον χρόνο.

Είναι προφανές ότι η σχεδιαζόμενη ΜΕΑ δεν μπορεί να αποτελέσει ούτε καν συμπληρωματική υποδομή ενός προγράμματος διαλογής στην πηγή αφού έχει υπερδιαστασιολογηθεί. Για την αντιμετώπιση της κραυγαλέας αυτής ασυμφωνίας επιχειρείται μια συμφωνία που περιλαμβάνει τη μείωση της δυναμικότητας της μονάδος σύμμεικτων αποβλήτων και ταυτόχρονα την προσθήκη νέας μονάδος, αυξημένης δυναμικότητας, που θα αξιοποιεί προδιαλεγμένα ρεύματα αποβλήτων. Η κατασκευή και λειτουργία της ΜΕΑ από την ιδιωτική εταιρεία θα έχει τις εξής συνέπειες:

  • αποδυναμώνεται η αποκεντρωμένη διαχείριση των αποβλήτων προκειμένου να υπερκαλυφθεί η υπερδιαστασιολογημένη δυναμικότητα της ΜΕΑ.

  • το κόστος διαχείρισης των αστικών αποβλήτων (μεταφορά, επεξεργασία, τελική διάθεση) θα αυξηθεί και θα επιβαρύνει επί πλέον τους δημότες.

  • η πώληση των ανακυκλώσιμων υλικών και του κομπόστ από τα προδιαλεγμένα θα επιφέρει επί πλέον κέρδη στην ιδιωτική εταιρεία ενώ η αγορά του αναγκαίου εξοπλισμού και οι υποδομές της ανακύκλωσης θα επιβαρύνουν τους Δημότες.

  • δίνει την δυνατότητα στην Εταιρεία να αποδεχτεί απόβλητα επί πλέον των συμβατικών υπερβαίνοντας την μέγιστη ποσότητα.

  • ο πόρος που πληρώνουν οι καταναλωτές (τέλος ανακύκλωσης) εισπράττεται από τις εταιρείες-παραγωγούς των προϊόντων και δεν αποδίδεται απευθείας στους αρμόδιους για τη διαχείριση των απορριμμάτων, αλλά τον διαχειρίζονται οι ίδιες μέσω των ιδιωτικών συστημάτων εναλλακτικής διαχείρισης (ΣΕΔ).

Από τα προαναφερθέντα προκύπτει εύλογα το ερώτημα ποιά είναι η προοπτική στο πρόβλημα της ΔΣΑ. Η διαχείριση των απορριμμάτων με γνώμονα τις λαϊκές ανάγκες, με σεβασμό στο περιβάλλον, στην υγεία του λαού, στους φυσικούς πόρους, στο λαϊκό εισόδημα, μόνο στο πλαίσιο ενός άλλου, ριζικά διαφορετικού δρόμου ανάπτυξης, με λαϊκή εξουσία και οικονομία, μπορεί να εξασφαλιστεί με βασικές προϋποθέσεις

  • Η φιλολαϊκή λύση προϋποθέτει εξουσία και οικονομία που καταργεί τις αιτίες που δημιουργούν και οξύνουν τα σημερινά προβλήματα, που δημιουργεί τις στέρεες προϋποθέσεις για την ανάπτυξη της χώρας προς το συμφέρον της εργατικής τάξης, όλων των λαϊκών στρωμάτων, δημιουργών του κοινωνικού πλούτου. Τέτοιες προϋποθέσεις είναι:

  • ο επιστημονικός κεντρικός σχεδιασμός

  • ο ενιαίος κρατικός φορέας κατασκευών που θα υλοποιεί φιλολαϊκά έργα

  • η κοινωνική κρατική ιδιοκτησία στα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, στη γη και στις τεχνικές υποδομές

  • ο εργατικός – λαϊκός έλεγχος και η εργατική – λαϊκή εξουσία.

Άμεσα οι Δήμοι, σωματεία εργαζομένων, λαϊκές επιτροπές, επιστημονικοί φορείς μπορούν να απαιτήσουν και να προβάλλουν ένα πλαίσιο αιτημάτων για διεκδίκηση στον τομέα της διαχείρισης των απορριμμάτων όπως την αντίθεση:

  • στην εμπορευματοποίηση της διαχείρισης των απορριμμάτων,

  • στη μετατόπιση των βαρών στις πλάτες των λαϊκών στρωμάτων μέσα από τα ανταποδοτικά τέλη και με οποιονδήποτε άλλο τρόπο

  • στην ιδιωτικοποίηση, στις ΣΔΙΤ και στις συμβάσεις παραχώρησης.

Να συγκροτήσουμε επιτροπές, να προκαλέσουμε συνεδριάσεις συλλογικών οργάνων, να οργανώσουμε ημερίδες, να προβάλλουμε τις θέσεις μας με κάθε τρόπο με κύριες αναφορές στα εξής:

  • Πολιτικές μείωσης της παραγωγής απορριμμάτων, διαλογή στην πηγή, ανακύκλωση, κομποστοποίηση των οργανικών αποβλήτων, μηχανική ανακύκλωση των εναπομεινάντων σύμμεικτων αποβλήτων και το υπόλειμμα να οδηγείται σε χώρους υγειονομικής ταφής υπολειμμάτων (ΧΥΤΥ).

  • Καθορισμός σύγχρονων όρων για την ορθολογική και ασφαλή αποκομιδή (συλλογή και τοπική μεταφορά) των απορριμμάτων από τις υπηρεσίες του οικείου δήμου με εξασφάλιση σύγχρονου εξοπλισμού και υποδομής, ανθρώπινου δυναμικού και πόρων. Στο πλαίσιο αυτό, μπορούν να υπάρξουν και συνεργασίες μεταξύ δήμων με τη δημιουργία κοινών πράσινων σημείων σε συνδυασμό με ΣΜΑ κ.λπ..

  • Μέτρα για τους εργαζόμενους στον τομέα της καθαριότητας με δικαιώματα, σε ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς. Ουσιαστική ενίσχυση σε αριθμό, εξοπλισμό και οργάνωση του έμψυχου δυναμικού άσκησης περιβαλλοντικού ελέγχου με μόνιμη σχέση εργασίας στο δημόσιο.

  • Ενιαίος Δημόσιος Φορέας Διαχείρισης των απορριμμάτων χωρίς καμία ανάμειξη ιδιωτών και καμία επιπλέον επιβάρυνση των λαϊκών στρωμάτων.